« هنرمند فردی حرفه ای است که امر ضمنی را به امر عینی بدل می کند، کار او عینی کردن است یعنی سلیقه را به شیئی تبدیل می کند. او فردی است که امکان ها را به تحقق در می آورد: معنی عملی امر زیبا جز با به تحقق در آمدن قابل شناخت نیست. در واقع معنی ملی امر زیبا به گونه ای ناب، امری منفی است و تقریبا صرفا از «سرپیچی» ساخته شده است.

” (...) تمام کسانی که آنها را کارکنان اجتماعی (travailleurs sociaux) می نامند – نظیر مددکاران اجتماعی‏ مسئولان پرورشی‏ قضات پایه‏ و همچنین هر چه بیش از پیش اسایتد و معلمان - کسانی هستند که من آنها را ” دست چپ دولت “ نام داده ام‏ تمام ماموران وزارت خانه های معروف به پر هزینه بودن که می توان رد پای آنها را در تاریخ دولت‏، در تاریخ مبارزات اجتماعی گذتشه دنبال کرد. این دست چپ‏ در مقابل دست راست دولت‏ یعنی آموزش یافتگان مدرسه ملی مدیریت دولتی (9 در وزراتخانه های مالی قرار می گیرند.“

چگونه وجود کسی همچون سارتر، روشنفکری (فرانسوی) در عالی ترین معنای آن، می توانست ممکن باشد؟ شرایط اجتماعی امکان یافتن یک روشنفکر تام، روشنفکری که بر همه جبهه ها اعم از جبهه های اندیشه، فلسفه، نقد، رمان، تئاتر حضور دارد، کدامند؟ این یک پرسش کامل است: سارتر، خالق روشنفکر، همچون خالقی ذاتی بود و هرگز از خلال خود-تحلیل هایی که پیوسته از سر می گرفت، قابلیت خود را در تا به انتها بردن شناخت خویش از حقیقت خود از دست نداد. چه به مثابه یک شخص فردی و چه به مثابه یک روشنفکر، به همین دلیل نیز او پیش دستی می کرد و از قبل هر گونه تلاش برای محدود کردن آنچه محدود ناپذیر می دانست، آن را به مثابه نوعی تقلیل گرایی رد می کرد، هر گونه تلاشی را برای طبقه بندی طبقه بندی ناپذیرها، برای اندیشیدن عینی به هرگونه اندیشمند، هر گونه اندیشه عینی کننده را .

معنای نگاه کردن از بیرون، همچون به یک شیئی چیست؟ یا به قول دورکیم شیئی کردن پدیده ها چه معنایی دارد؟ چیزهای زندگی و یا بهتر بگوئیم چیزهای زندگی روشنفکری که ما خودمان هم به آن تعلق داریم و در آن مشارکت می کنیم چه معنایی دارند؟ در این کار ما پیوند و همدستی ضمنی ای را که با آن چیزها داریم از میان می بریم و سبب شورش آدم هایی می شویم که به این ترتیب شیئی ای یا عینی شده اند و همچنین آدم هایی که خود را در آنها باز می شناسند. چنین عملی یعنی آشکار کردن آنچه ناپیداست اما پیشتر از این دیده شده و رسوا قلمداد کردن چیزهایی که هر روز می توان در روزنامه ها دید و خواند، به چه معناست؟
A Propos de Karl Kraus et du journalisme, Actes de la recherché en sciences socials no. 131-132, 2000, p. 124.
درباره کارل کراوس وروزنامه نگاری، اسناد پژوهشی علوم اجتماعی، ش. 131-132، 2000، ص. 124.