هنر

  • مجموعه «شهرزاد» را می‌توان ملودرامی عاشقانه همراه با مضامین سیاسی- جنایی دانست که از نظر زمانی به دوران پس از کودتای 28 مرداد مربوط می‌شود. دورانی که در آن تلاش‌ها و امیدهای سر برآورده، در سایه سیاهی استبداد به یاس و ویرانی و سقوط می‌انجامد تا شاهد نقطه عطفی در تاریخ سیاسی- اجتماعی ایران باشیم. پس از کودتا با سرکوب احزاب و گروه‌های سیاسی-اجتماعی همسو با دولت مصدق، زمینه تمرکز منابع در دست دربار و تشکیل مجدد دولت مطلقه فراهم گردید و بسیاری وقوع کودتا را به‌عنوان ریشه تنش بین‌المللی ایران و آمریکا قلمداد می‌کنند.

    06 ژوئن 2016
  • رقص به عنوان فعاليتی فرهنگی تعريف شده است که " حرکت انسان را به سمت نظام  های ساختمند شکل می دهد، غالباً مانند روشی که شعر زبان را شکل می دهد" (کاپلر 1985: 92)[1]. ممکن است ادراکی ذاتی که به مقوله ی رقص ترجمه شود وجود داشته يا نداشته باشد. کاپلر مطرح می کند که توجه انسان شناسانه به رقص در فعاليت های فرهنگی خاصی بر حرکت بُعدی و پيغامی که اين حرکات ها منتقل می کنند متمرکز است، تا ادراکی فرهنگی از رقص را برای جامعه­ای مشخص بسط دهد (1985).

    05 ژوئن 2016
  • کتابخانه شهر وینترتور

    وینترتور ششمین شهر مهم سوئیس است که تقریبا در 25 کیلومتری شرق زوریخ قرار دارد و جزو کانتون زوریخ است. مساحت وینترتور به بیش از 68 کیلومتر مربع می رسد و جمعیت آن اندکی از 101000 نفر بیشتر است.

    31 می 2016
  • لیندا هاچن منتقد ادبی برای تعریف داستان‌هایی که واقعیت و تخیل را به هم می‌آمیزند، از اصطلاحی به عنوان «فراداستان تاریخ ‌نگارانه» استفاده می‌کند. لیندا هاچن این اصطلاح را با ادغام دو جزء «فراداستان» و «تاریخ نگارانه» در کنار هم معرفی می‌کند. فراداستان، به متنی که خودآگاهانه و ساختارمند توجه را به سوی تخیلی بودن خود می‌کشاند اطلاق می‌شود تا به این شکل سوالاتی درباره‌ی رابطه‌ی میان داستان و واقعیت مطرح کند. این نوع متن‌ها، با ارائه‌ی نقدی بر روش‌های ساختاری خودشان، نه تنها ساختارهای بنیادین داستان روایی را بررسی می‌کنند، بلکه داستان‌گونگی محتمل جهان خارج متن را نیز به چالش می‌کشند.

    30 می 2016
  • معرفی کتاب «نورپردازی بناهای ارزشمند»

    «نورپردازی بناهای ارزشمند» عنوان کتاب نهم مجموعه «دانش زیباسازی شهری» است که در متن زیر آنرا معرفی می نماییم.  گروه علمی متشکل از کاوه احمدیان، افشین کساییان، محمود رازجویان، سید ابوالحسن ریاضی، سید جواد موسوی، لاله کاظمی، اعظم عابد ابیانه با مشاوره شرکت مهندسی «رستاک پویا طرح» کتاب مذکور را نوشته اند و نشر «هنر معماری قرن» در سال 1392 آنرا در 68 صفحه به چاپ رسانده است. طرح جلد با فواد علیجانی است  و عکس روی جلد  بخش فوقانی  برج  میلاد  تهران را در نمای شب و منور به  نورپردازی به تصویر کشیده است.

    28 می 2016
  • ازشیرینیِ فانتزی تا جذابیتِ سوررئال؛  در حسرتِ شُجاعتِ "عجیب و غریب‌های دوست‌داشتنی!"

     

    «تنها تفاوتِ من با دیوانه‌ها، این است که من دیوانه نیستم!» *سالوادور دالی*

    25 می 2016
  • کاپل بروکه

    لوسرن یا لوتزرن، از شهرهای مهم سوئیس و مرکز کانتون لوسرن است. این شهر حدود 77500 نفر سکنه دارد و جمعیت مجموعه شهری آن، به حدود 205500 نفر می رسد. این شهر دارای محوطه ای در کانتون نیدوالد در دامنه بورگن اشتوک نیز هست.

    این شهر در حاشیه دریاچه چهارکانتون از یک سو و رود رویس در کوهپایه آلپ سوئیس از سوی دیگر قرار دارد. لوسرن چندین پل چوبی سرپوشیده دارد که به عضو جدایی ناپذیر شهر بدل شده اند، از جمله کاپل بروکه. لوسرن در مرکز سوئیس قرار دارد.  

    24 می 2016
  •  به روایت لوییس جانتی در کتاب «شناخت سینما» (ترجمه ایرج کریمی) نقطه دید در داستان ادبی از آنِ راویی است که داستان از چشم او دیده می شود. بدین معنا که ایده ها و رویدادها از غربال شعور، آگاهی یا زبان گوینده ی داستان می گذرد. او ممکن است که خودش در ماجرا شرکت داشته یا نداشته باشد، و همچنین ممکن است که برای خواننده، راهنمای قابل اعتمادی باشد یا نباشد.

    23 می 2016
  • اگر باور داشته باشیم که تئاتر صرفا  صحنه نمایش ِ گفتار است، بخ سختی ممکن است قبول کنیم چنین نمایشی بتواند زبانی مستقل هم داشته باشد. چنین تئاتری  همواره وام دار شکل هایی دیگر از اندیشه باقی خواهد ماند که از خلال گفتار  خود را به بیان در می آورند؛ وام دار فلسفه و وام دار  اخلاق. حال اگر بپذیریم که گفتار تنها یکی از عناصر ضربه یا شوکی است که  تئاتر  وارد می کند، مسائل باز هم مشکل تر خواهند شد.  پیش از هر چیز[دقت داشته باشیم] تئاتر شیوه ای خاص برای استفاده از گفتار دارد که همان «دیالوگ» است: گفتار  مبارزه و تنش.

    21 می 2016
  • ماسکها در آیین ها، جشنها و نمایش استفاده می شده و به طور تاریخی، استفاده از آنها در آیینها پیشتر از نمایش صورت گرفته و به طور مشخصی نمایش وامدار آیین است. مساله اینست که این موضوع خواه نا خواه در عملکرد مشارکتی آن نمایان می شود. در اصل، ما میان طبیعت ابژه ها و کارکرد آنها تمایز قایل می شویم. تفکر کارکردی بر این امر دلالت می کند که ابژه های مشابه می توانند کارکردهای متفاوتی داشته باشند و کارکردهای مشابه توسط ابژه های مختلف حاصل شوند.

    18 می 2016

صفحه‌ها