هنر

  • هنرهای تجسمی شامل حالت ­هايی از بازنمايی مانند نقاشی، مجسمه­ سازی، تزئين بدن، و تزئين خانه است. ماسک­ ها نوع خاصی از مجسمه هستند، که در شماری از جوامع سراسر دنيا يافت می­ شوند، اما قطعاً جهانی نيستند. ما ماسک­ ها را برای امتحان به عنوان نمونه ­ای از هنر در فرهنگ انتخاب کرديم چراکه آنها خصيصه­ های ذاتی معينی دارند، در عين حال معنا و استفاده ی آنها از يک فرهنگ به فرهنگ ديگر متفاوت است. دو ماسک سنگی تصوير شده به عنوان کارهای هنری اعلام شده­ اند. چه چيز آنها را تبديل کار هنری می ­سازد؟ ما درباره ی جايگاه آنها در فرهنگی که آنها را توليد می ­کند چه می ­دانيم؟

    31 ژانویه 2016
  • من پیش از جنگ جهانی اول، کار خودم را به عنوان معمار آغاز کرده بودم – طراحی کارخانه فاگوس  در 1911 و نمایشگاه ورکبوند کلن در 1914 شاهد این  امر هستند – اما  خودآگاهی  نسبت به مسئولیت هایی که یک معمار باید داشته باشد، زمانی در من ظاهر شدند که این جنگ را تجربه کردم و در این دوره بود که نخستین بار  اندیشه های نظری حوزه معماری در ذهنم شکل گرفتند.

    30 ژانویه 2016
  • در این یادداشت، مروری  بر کتاب چهارم دانش زیباسازی شهری  با عنوان «مبانی نور و روشنایی» را  خواهیم داشت. «مبانی نور و روشنایی» عنوان کتابی نوشته  گروه  علمی  متشکل از کاوه احمدیان، افشین کسائیان، محمود راز جویان، سید ابوالحسن ریاضی، سید جواد موسوی، لاله کاظمی، اعظم عابد ابیانه  و مشاوره شرکت «رستاک پویا طرح» است  که  نشر هنر معماری قرن در سال 1392 در 55 صفحه  با  طرح جلد  فواد علیجانی به چاپ رسانده است.  

    30 ژانویه 2016
  • «عناصر بصری در شهر» عنوان کتاب سوم «دانش زیباسازی شهری» است که در این یادداشت نظری اجمالی به آن خواهیم داشت. این اثرنوشته گروه علمی احمد نادعلیان، آذین السادات دامی رو و مصطفی سیرم با مشاوره موسی پژوهان و مهدی ماستیانی است که توسط نشرهنر معماری قرن درسال 1392 در 98 صفحه  به چاپ رسیده است. طراح جلد  فواد علیجانی  است، تصویر  روی  جلد  در و سردر  قوسی  شکلی است  که  فرم  و تزئینات  آن  به نظر معماری غیرایرانی است شاید بهتر بود تا همچون دو کتاب قبلی از نماهای  معماری ایرانی استفاده می شد .

    27 ژانویه 2016
  • همان طور که ارنست گامبریج بزرگ در مقدمه ی "تاریخ هنر"ش به درستی گفته است که هیچ هنرمندی بدون اندیشه ای اثری خلق نمی کند و از آن جا که"هنر  ایرانی"سالیان دراز در سایه ی ادبیات تناور فارسی می زیسته و ظرف ادبیات برای ایرانیان تنها راه بیان اندیشه هایشان بوده و محدودیت های فراوان اسلام برای نقاشی حیاتش در محتوا وابسته تغییرات اندیشه های دنیای ادبیات بوده در گام اول با نقاشی ایرانی آشنا می شویم در گام بعدی با  خط و خطاطی در ایران و در گام آخر هم سهم عرفان در این هنر ها و تصوف و بالخص عرفان اسلامی که این بخش در بدنه ی اصلی هنر معاصر ایرانی هم متجلی یافته است.

    26 ژانویه 2016
  • مانگا[2]، عبارتی است ژاپنی که برای اشاره به نوع خاصی از داستان مصور در ژاپن ، به کار می رود. این عبارت از لحاظ لغوی به معنای تصاویر دنباله دار است و ریشه آن حداقل به قرن دوازدهم بر می گردد. آنچه امروزه مانگا نامیده می شود، بازتابی از تغییرات در جامعه ژاپن از آن زمان تا کنون است. عقیده عمومی بر این است که مانگا در قرن دوازدهم با نقاشی های دنباله دار راهبان بودایی آغاز شد که چوجو گیگا[3] به معنای طومار حیوانات نامیده می­شدند.

    26 ژانویه 2016
  • بیش از صد سال است که نقدِ ادبیات و هنر از بررسی درونمایه و پیام‌های نهفته روی گردانده و به جای آن «زبان» را نشانه گرفته است. در این میان، نشانه‌شناسی دیرپاترین روش زبانشناختیِ تحلیل متن به حیات خود ادامه داده است و توانسته است درون رویکردهای متفاوت نقد (مانند نقدهای جامعه‌شناختی، فرهنگی، روانشناختی، تطبیقی، تاریخ‌گرا، و پسااستعماری) روش‌های قابل اجرایی را پیش پای منتقد بگذارد. 

    26 ژانویه 2016
  • در ساختار و قصۀ فیلم‌های عامه‌پسند یا فیلم‌فارسی‌ها که پیش از هر چیز، گیشه و استقبال عامه را مد نظر دارند مشابهت‌های فراوانی به چشم می‌خورد. برای مثال «ورود ناگهانی دست سرنوشت» نقش موثری در پیش‌برد وقایع این آثار دارد و الگوهای معینی از عشق و رقابت و ازدواج را به کرات می‌توان در آن‌ها یافت. مرور برخی از قصۀ فیلم‌‌فارسی، سنجش و قضاوت را ساده‌تر می‌کند:

    25 ژانویه 2016
  • گیوم موسو

    دوستان فرشتگانی هستند که وقتی بال هایمان دیگر پرواز را به خاطر نمی آورند، ما را از زمین بلند می کنند.

                                                                          گیوم موسو، دختر کاغذی

     

    گیوم موسو، نویسنده فرانسوی در سال 1974 در آنتیب واقع در جنوب فرانسه به دنیا آمد.

    25 ژانویه 2016
  • در گذشته، مَدرسی ­ها می­ پرسيدند که در مقابل سبک منحصر به فرد رافائل، آيا کسی می­تواند از سبک فردی هنرمند در جوامعی با مقياس کوچک صحبت کند. در اين جوامع هنر در اجتماع، آيين، و بافت­ جشن ­ها می­ نشيند، بنابراين بايد در حصار مجموعه­ ای از قيدها توليد شود، چونکه بايد حامل برخی پيام­ ها باشد. هنرمندی که ماسک جشن کواکيوتل را تراشيده است بايد تحت چنين مجموعه قيودی عمل کرده باشد، اما در کنار آن درجاتی از الهام و فرديت را نيز می ­تواند نشان دهد. پس او تنها نسخه ­بردار ماسک ­های از پيش موجود نيست.

    24 ژانویه 2016

صفحه‌ها