نمایش و اجرا

  • وقتی سخن از ایرانشناسی به میان می آید مهمترین پرسش و توقع آن است که به این پرسش پاسخ دهد که ایران چیست و ایرانی کیست؟ در این موضوع مسأله چیستی ایرانی هم از همان منظر کیستی ایرانی مطرح می شود یعنی ایران جغرافیایی  مسأله نیست بلکه ایران فرهنگی منظر پرسش است. هر دو پرسش مطرح شده بر انست که حضور فرهنگی ایرانی را در این پهنه که ایران نامیده می شود جستجو کند تا از این منظر ایرانی بودن را تعریف کند. اما موضوع این است که ایرانی بودن امری مانده در گذشته نیست بلکه هماره امری معاصر است. وقتی صحبت از ایرانی بودن می شود مقیاس ادراک و قیاس ایرانی حاضر است.

    07 دسامبر 2014
  • فیلم های «برادران تاویانی» در دهه های 70 و 80 میلادی یکی از افتخارآمیزترین دستاورهای هنری کشور ایتالیا بشمار می آمدند. این فیلمسازانِ مولف با آثاری همچون «پدرسالار»(1977) و «شب سن لورنزو»(1982) دوبار موفق به دریافت نخل طلا و جایزه ی ویژه ی هیئت داوران جشنواره ی معتبر کن شدند و در آثار دیگری همچون «سن میکله یه خروس داشت» (1971) و کائوس (1984) زیبایی شناسی سینمایی خود در مرز میان ترسیم تاریخ انقلاب در ایتالیا ، بهره گیری از سنت های تئاتری در سینما و نیز داستانگویی جدا از رویکردهای فسلفی و انتزاعی را ادامه دادند.

    24 نوامبر 2014
  • درگذشت  یک جوان هنرمند، یک خواننده دوست داشتنی و محبوب، به ضرب یک بیماری دردناک و در شرایطی سخت، در لحظاتی خاص در چارچوب های مناسبتی و  در جامعه ای که تمایل به بی تابی دارد و به هر چیزی رنگ و بویی سیاسی بدهد و اغلب بر اساس واکنش و به اشکال عاطفی عمل می کند تا پاسخ همه مشکلات و پیچیدگی های خودش را بیابد، همه گویای آن است که ما در این  واقعه، و بی شک وقایع مشابهی از همین جنس با پدیده ای اجتماعی روبرو هستیم...

    22 نوامبر 2014
  • هنریک ایبسن، (Henrik Johan Ibsen، 1828-1906) متفکر و نمایشنامه‌نویسِ نروژی – جهانی، همواره در آثارش مخاطب را با پرسش‌هایی اساسی پیرامون پدیده‌ی مدرنیسم و پیامدهای آن مواجه می‌کند. پرسش‌هایی پیرامون نقش مدرنیسم و پیامدهای مختلف آن در زندگی انسان معاصر در تقابل با جامعه‌ی سنّت گرا و محافظه کار. امّا آیا ایبسن پرچمدار سرسخت مدرنیسم است؟ یا اینکه او تنها آئینه ای درخشان را پیش روی ما نهاده که واقعیت موجود را به روشنی و وضوح منعکس نماید؟

    19 نوامبر 2014
  • رقص ها وبازیهای سنتی هر قوم از مهمترین شاخصهای فرهنگی آن قوم بوده که مردم شناسان بدان وسیله و در کنار بقیه سنتها و نمادها میتوانند تا حدود زیادی علایق ، تاریخ و روحیات قوم مذکور را مورد بررسی و کاوش قرار دهند .این سنت ها  آنقدر زیبا و شگفت آور هستند که بعد از گذر قرن ها هنوز در نزد بعضی اقوام احیا میشوند.

    18 نوامبر 2014
  • یادآوری گذشته می‌تواند آدمی را در بیشتر مواقع به رنجشی طاقت فرسا دچار سازد. گذشته‌ زندگی انجام شده‌ و دور از دسترس ما ست که نمی‌توان کیفیات آن را تغییر داد. این یادآوری‌ها چه از گذشته‌ای دلنشین و چه از یادمانی دردآور باشد باز توان تخریب درونی انسان را دارند، چرا که در نبود دلخوشی‌ها نفس نبودن و حضور نداشتن دردآور است و خاطرات دردناک در ذات خود نیز درد آفرین. آدمی مدام گذشته‌اش را به یاد می‌آورد،گاهی به ثبت آن می‌کوشد و گاهی شفاها" در یادش ماندگار است.

    10 نوامبر 2014
  • مطالعه پیش‌داستان یا پیش روایت یکی از شیوه‌های تحلیل روایت به‌شمار می‌آید. پیش‌روایت در بیشتر موارد بخشی از داستان است که نادیده انگاشته‌ می‌شود. بخشی که اغلب در ذهن شکل می‌گیرد؛حضورش حس می‌شود،اما شاید دیده نشود. دیوید ام.بژه در کتاب تحلیل روایت و پیشاروایت با ترجمه حسن محدثی در باره پیش‌روایت می‌نویسد:" من از پیش‌روایت معنی دوگانه‌ای مراد می‌کنم:یکی به معنی قبل از چیزی بودن و دیگری به معنی شرط چیزی بودن است." او ادامه می‌دهد که حکایت پیش از روایت است. گزارشی است از وقایع که درای التزام پی‌رنگ و انسجام نیست.اما زمینه‌ای است تا پس از آن روایت شکل بگیرد.

    14 اکتبر 2014
  • گفتگو با محمود استاد محمد بهانه نمی‌خواست، اما من دنبال بهانه بودم تا بنگاه تاترال که از بس در کوران وقت کشی‌ها این دست و آن دست کردم بهانه بیات شد و ماند تا «کافه مک آدم» و گفتم این بهانه را بیات نکنم و این صفحات حاصل این عزم جزم بود، اما نه چنین مختصر به هر حال لازم بود که زنده گی نوشت او را داشته باشم و چه بهتر که تقویم خودش باشد عیناً و همان طور که در مقدمه آخرین بازی آمده...

    11 اکتبر 2014
  • ستیز با اشک‌ها (2): ابطال مارکسیزم فمینسیزم
    در گوشه گوشه‌ی واپسین جستار کتاب «ستیز با اشک‌ها» (“ذوق استلا”) لحظات اتوبیوگرافیکی جلب نظر می‌کنند که آن را به «زیر و بم فلسفه» (کتاب بعدی کاول) پیوند می‌زنند. کتابی که در آن، گویا کاول بیش از اکثر آثار قبلی،‌ به لحن و بیان اتوبیوگرافیک تمایل نشان می‌دهد. نخستین لحظه از این قرار است:

    07 اکتبر 2014
  • از جمله مهم‌ترین نمایشنامه‌های واقع‌گرای ایرانی آثار اکبر رادی است که در میانه ی سده بیستم نوشته شد و نشانه آن بود که او و دیگر نمایشنامه‌نویسان با گوشه چشمی به تحولات نوین اروپا در درام، به خصوص درام ایبسن، سبک خاص خود را ابداع کردند. پیامدهای استقبال گسترده از آثار رادی در مدتی کوتاه این بود که نمایشنامه‌نویسان ایرانی تمایل داشتند تئاتر نوین را در چارچوب بسته‌ای ببینند که در آن فرد در اوضاع متغیر پدیده‌ای مقید به برخی اعتقادهای اجتماعی و روان‌شناختی شمرده می‌شد.

    04 اکتبر 2014

صفحه‌ها