نمایش و اجرا

  • خودش مى گويد «متأسفانه» آنجا نبوده است ، ولى من فكر مى كنم درهاى حادثه كه باز مى شود، بود ونبود ما اصلاً اتفاقى نيست. اما دكتر فروغ و جماعتى از اهالى تئاتر بودند، وقتى مى خواستند تابوت را در خاك بگذارند، همان خانم ارمنى كه حالا اسمش را فراموش كرده ، همه را متوقف مى كند به صبر ،  لابد همه فيكس شده اند با سرهاى برگشته، بى آنكه لحظه اى پلك بزنند، مبهوت فعل زنى كه يك جلد از «روزنه آبى» را روى سينه بى جان شاهين سركيسيان گذاشت، پيش از آنكه در تابوت را ببندند. پس از آن يخ جمعيت با گرماى اشكى كه در چشم هايشان حلقه زد، شكست وشاهين سركيسيان براى هميشه در «خاك، خاك پذيرنده» آرام گرفت...

    16 دسامبر 2015
  • مدت زیادی از نمایش سقراط گذشته است اما داستان سقراط همیشه تازه است. داستانی درباره ی حقیقت گویی و مورد خشم واقع شدن. از این رو متن زیر نگاشته شده است. نمايش سقراط به كارگردانى حميدرضا نعيمى نه تنها روايتى از انديشه و تفكر سقراط است بلكه فضاى فرهنگى ، اجتماعى سياسى آتن دوران او را به تصوير مى كشد . نمايش نامه از آن رو مركز توجه است كه اطلاعات دقيقى را به بيننده منتقل مى كند كه از آثار ادبى و علمى برآمده اند .

    02 دسامبر 2015
  • چکیده: بی اغراق نیست اگر بگوئیم تا به امروز، آموزش سیستماتیک و نظامند تئاتر به کودکان در کشور ایران، چه در حوزه و گونه تئاتر ایرانی چه تئاتر غرب و شرق، مورد غفلت و بی توجهی بسیار قرار گرفته است. گروه نمایشی «بچه های شاهکار» پس از برگزاری چندین دوره کارگاه آموزشی تئاتر ویژه کودکان و نوجوانان، امروز توانسته به زبان و ادبیاتی دست یابد که به کمک آن بتواند سیستم استانیسلاوسکی را بر پایه شرح شارحان و منتقدان بزرگ او، به کودکان زیر 18 سال منتقل کند.

    30 نوامبر 2015
  • چند روز پیش از آغاز ماه محرم، معتقدان در مسجدها و تکیه‌ها گردهم جمع می‌شوند، و هر شب سوگواری می‌کنند. مسجدها و تکیه‌ها با گُل و جام‌هایِ شیشه‌ای آویخته و پارچه‌هایِ گرانبهای آویخته آراسته شده‌اند، و هنرمندان نقش‌های خود را، برای شرکت در سینه‌زنی و زنجیرزنی آماده می‌کنند. (نگاه کنید به سرفصل رقص‌های مذهبی)
    در مسجدها و تکیه‌ها، در خانه‌های شخصی و مکان‌های همگانی، افراد مذهبی به نام «روضه خوان» (مدیحه خوان)، جایگاه کرسی مانندی به نام منبر برپا می‌شود؛ جایی که اینان داستان قهرمانی‌هایِ امام حسین (ع) و دیگر بزرگان دینی را روایت می‌کنند.

    24 نوامبر 2015
  • گوشه‎‎ای از دلالت‎های اجتماعی و فرهنگی آیین اسب چوبی سبزوار

    آیین نمایشی اسب چوبی، نمایشی مردمی است که در برخی نقاط ایران ازجمله سبزوار، گیلان، سمنان، هرمزگان و سیستان برگزار می‌شود (بی‎نا،1384، مقصودی و غربی،1392: 164). باوجود ساختار و شاکله متفاوت و حتی باورهای مختلف همه‌جا یک گهواره و سر اسب با دو نوازنده سرنا و دهل آن را اجرا می‌کنند. استفاده از سه نغمه مشخص یک‌چوبه، دو چوبه و سه چوبه وجه مشترک آن در همه نقاط ایران است (بی‎نا،1384).

    22 نوامبر 2015
  • عکس از محمد بارکار

    پیشینه رزیف/ رزیف جزیی ازآیین ها و آواهای کار است،از این رو با تغییر شرایط و ضرورت های کار به دنبال تبدیل جهاز های بادی به لنجهای موتوری که سبب شد تا کارهایی مانند برافراشتن بادبان یا کشیدن لنگر باآن آداب و رسوم خاص ، یا صیادی و جمع آوری تور ماهیگیری بصورت دسته جمعی از میان برود، برای حفظ و بقای این آیین آن را با ترکیبی از رقص خیزران در جشن های  عروسی به نمایش گذاشتند تا درکنار آن به یادآوری و حفظ میراث موسیقیایی پدران و آنچه برآنها گذشته و رنج و مشقت های که برای به دست آوردن لقمه ای نان تحمل کرده اند، یاری رسانند و این آیین را به نسلهای آینده منتقل کنند.رزیف در

    17 نوامبر 2015
  • آیین علم، از دیگر آیین‌های است که در ایام عزاداری حسینی در بسیاری از نقاط ایران مرکزی ازجمله در قم، و شهرهای استان‌های اصفهان، سمنان؛ در شهرهای مختلف حوزه فرهنگی خراسان همچون سبزوار، گناباد، قاینات، قوچان و بجنورد و برخی نقاط دیگر مانند برخی از شهرهای گیلان همچون لاهیجان و اشکور و ... آذربایجان شرقی و غیره همراه با آیین‌ها و اعمال و باورهای بسیار اجرا می‌شود (بلوکباشی،1383: 100؛ آنی‌زاده،1389: 174؛ آذری،1388: 92؛ رهبرگنجه،1387: 72-74؛ ایروانی 1388، سعیدی،1386: 53؛ معتمدی کاشانی،1378:38؛ حجازی،1388: 77).

    07 نوامبر 2015
  • مظلوم­زاده، محمد­مهدی(1382)، سیر تاریخی تعزیه در کازرون، واحد فرهنگ­مردم مرکز تحقیقات و سنجش برنامه­ای صدا­و­سیمای جمهوری اسلامی ایران، مصور، 318 ص، 22000 ریال. تعزیه یکی از مهم‌ترین و ناب‌ترین هنرهای سنتی ایرانی و شیعی است که در طول تاریخ و بر دوره‌های مختلف حیات اجتماعی و سیاسی ایرانیان تاثیر مهمی گذاشته است. ماندگاری برخی هنرهای خاص ایرانی مانند «موسیقی» از طریق تعزیه ممکن شده است.

    24 اکتبر 2015
  • (در بخش های پیشین، تا آنجا گفته شد که برخی رفتارهای ساده در اجرای تعزیه، نشان دهنده ی مفاهیم ثانویه ی دیگری هستند و به عبارتی رفتارها و ابزار، در طول تاریخ به شکل نمادین و با تکیه بر ارزش گذاری های متفاوت، در تعزیه تعریف شده اند. م.) «شبیه»  یا «شبیه گردانی»  یا «تعزیه»  (ص. 84 ـ 89) .... رفتارهای آئینی و نمادین را در تئاتر هندی «رِسلیلا» (Reslila) نیز می‌توانیم ببینیم؛ که مثلا در آن یک پارچه‌ی عریض سفید، تجسم رود جمنا (Djoumna) است. در تئاتر ایرانی، بر اساس نقشی که بازیگر دارد، وقتی کشته می‌شود پس از اجرای نقش خود در این صحنه، به راحتی از جای خود برخاسته و صحنه را ترک می‌کند.

    21 اکتبر 2015
  •                                                         بررسی گوشه‌ای از دلالت‎های هنری و اجتماعی آیین نخل آرایی در ششتمد سبزوار

    20 اکتبر 2015

صفحه‌ها