ادبیات

  • اگر باور داشته باشیم که جهانی خارج از ما وجود دارد بالطبع در پی روشی مناسب برای نزدیک شدن به آن و شناختش خواهیم بود.  ابزار شناخت جهان خارجی چیست؟ حس ها یا عقل؟ شاید بگوییم همه انسان ها دارای این ابزار هستند و توانایی دارند با به کار بردن تکنیک به شناختی صحیح از جهان خارج برسند. اما ما نمی توانیم  شرایط اجتماعی را نادیده بگیرم چون سخت در پرورش ابزارهای شناختی دخالت دارد. دوران مشروطه  و سال های پس از آن که هدایت در آن رشد کرده است و مردم ایران آرام آرام در حال آشنایی با دنیای مدرن و افکار بوده اند به راستی در ساختارهای شناخت مردم ایران چه اتفاقی افتاده است؟

    08 ژوئن 2016
  • نخستین جلسه از سلسله نشست‌های «مسائل ادبیات داستانی در ایران» با عنوان «بازنمایی گفتمان‌های اجتماعی در ادبیات داستانی معاصر ایران» و با حضور دکتر حسین پاینده و دکتر ناصر فکوهی، 23 خرداد 1395 ساعت 14 در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات برگزار می‌شود.

    در این نشست دکتر ناصر فکوهی در خصوص «توجه به امر اجتماعی در فهم سیاستگذارانه از مسائل ادبیات داستانی: الزامات نظری و بایسته‌های سیاستی» و دکتر حسین پاینده درباره «منازعات، گفتمان‌ها و جریانات موجود در سیاست ادبیات داستانی ایران» سخن خواهند گفت.

    07 ژوئن 2016
  • کامو: آرمان سادگي.  ايريس راديش.  ترجمة مهشيد ميرمعزّي. تهران:  نشر ثالث، 1394. 356 ص.

     نويسنده، در آغاز، محيط رشد و پرورش كامو را مصوّر مي‌سازد. كامو، كنار مادر، زندگي ساده و محقّر و توان گفت فقيرانه‌اي در الجزيره دارد. در دبستان، دانش‌آموزي است كه توجّه آموزگارش را جلب مي‌كند. وي اين دانش‌آموز متمايز از همشاگردانش را چنين وصف مي‌كند: ساكت، متمركز، متفكّر، خوش‌قلب: در پايان سال اوّل تحصيلي مي‌توانسته به‌راحتي بخواند و بنويسد. كودكي است جدّي، منزوي، خستگي‌ناپذير و پرتلاش؛ كم و آرام حرف مي‌زند و فراوان مشاهده مي‌كند.

    06 ژوئن 2016
  • فرهنگواره تحلیلی امثال و حکم: ضرب المثل های سبزواری 1001 مثل و کنایه،حسن محتشم ، سبزوار:دانشگاه آزاد اسلامی سبزوار ،1378، 292 صفحه
    ضرب المثل ها عباراتی موجز و کوتاه و در عین حال دارای مفاهیم ومضامینی بلند وعمیق هستند.وقتی قضیه ای برای مردمی برحسب تجربه  زندگی خود و گذشتگان  مسلم و بدیهی می شود

    06 ژوئن 2016
  • روز 24 اردیبهشت ماه به مناسبت بزرگداشت فردوسی فیلم مستند "شاهنامه خوانی در ایل قشقایی" به کارگردانی پوریا خلیلی در فرهگسرای اندیشه به نمایش درآمد در این برنامه که از عده ای از محققان و پژوهشگران حوزه مردم شناسی و فرهنگ و هنر نیز دعوت به عمل آمده بود ابتدا ارمیا غنی شاهنامه خوان نوجوان قشقایی قسمت هایی از شاهنامه را به سبک نقالان سنتی اجرا کرد . کارگردان مستند "شاهنامه خوانی در ایل قشقایی" پیش از نمایش فیلم ضمن خیر مقدم به حضار از خانم پروین بهمنی پژوهشگر فرهنگی و هنری ایل قشقایی به خاطر راهنمایی ها و معرفی چند نفر از شاهنامه خوانان قشقایی تشکر و قدر دانی کرد .

    05 ژوئن 2016
  • اگر رمان مي‌خوانيم؛ حتماً كه با روايتي غير‌رسمي از وقايع اجتماعي مواجهيم. اگر رمان مي‌نويسيم، حتماً كه شخصيت‌هايمان در بستر رويدادهاي اجتماعي جان مي‌گيرند. چطور مي‌شود وقتي يك سطر از ديالوگي را مي‌خوانيم حواس‌مان نباشد به خاستگاه زباني و طبقاتي و اجتماعي كاراكتر؟ انگار تمام اين ريشه‌هاي اساسي‌ِ ساختارهاي داستاني در بطن مناسبات‌ِ اجتماعي‌ِ هر عصري پنهان است. رمان بدون كاركرد اجتماعي‌اش گويي چيزي كم دارد. به نظر مي‌رسد ريشه ندارد. نه باور‌پذير مي‌شود، نه تاثيرگذار، نه ماندگار. پس براي همين است كه وقتي شروع مي‌كنيم به نوشتن ناخودآگاه به اين نكته‌ها فكر مي‌كنيم.

    01 ژوئن 2016
  • موجِ پنهانِ متواضعانِ حق‌به‌جانب در راه است

    اول-
    یک جُستارنویس، شخصی خودساخته است که باورهای کودکانه‌ای در او نهادینه شده که هرچه فکر می‌کند و هرچیزی که برایش اتفاق می‌افتد، برای عموم هم جالبِ توجه است! این جمله نقل به مضمونِ جمله‌ای از ای.بی.وایت، نویسنده و طنزپردازِ امریکایی است.

    31 می 2016
  • 1

    31 می 2016
  • مهرداد فلاح مدعی شکل‌گیری ژانری نو به نام خواندیدنی است که آن را اینگونه تعریف می‌کند: «موتیف‌های کلامی، کارکردهای دیداری یافته‌اند و موتیفهای گرافیکی، کارکردهای کلامی. این یعنی که در خواندیدنی  (به عنوان متن)، نوعی دگردیسی خلاق روی داده که مسبوق به سابقه نبوده تاکنون [؟؟]. خواندیدنی در اصل می‌کوشد در همان حال که نشانه‌های کلامی‌اش، نقش آشنا و «زبانی»شان را ایفا کنند، کاری بصری و دیداری هم ازشان بکشد و برعکس، از نشانه‌های دیداری و گرافیکی، کارکردی زبانی بکشد. این آشتی بین «شعر» و «گرافیک»، چیزی است که به نظرم خواندیدنی را هستی داده» (جمهوری شعر، وبلاگ).

    31 می 2016
  • جامعه‌شناسی ادبیات حوزه‌ای از مطالعات چندرشته‌ای است که تأثیر ساختارهای اجتماعی در تولید متون ادبی را بررسی می‌کند. پیش‌فرض دست‌اندرکارانِ این نوع پژوهش این است که آفرینش آثار ادبی از اوضاع اجتماعیِ معیّن ناشی می‌شود و لذا ادبیات را نمی‌توان به درستی فهمید مگر آن‌که ابتدا رابطه‌ی آن با اوضاع یادشده را به دقت تحلیل کنیم. در چنین پژوهشی، مفاهیم نظری و اصول روش‌شناختیِ جامعه‌شناسی حکم ابزاری برای خوانش و سنجش کارکردهای اجتماعیِ متون ادبی را دارند. از این رو، در نوشتار حاضر بجاست که ابتدا تعریفی از جامعه‌شناسی و قلمرو پژوهش‌های جامعه‌شناختی به دست دهیم.

    30 می 2016

صفحه‌ها