ارتباطات

  • نقطه حرکت این یادداشت کوتاه، پرسش و فرضیه ای است که شاید دارای پایه های علمی بسیار قوی و اثبات شده نباشد، اما با توجه به شواهد و  برخی بررسی ها، چندان به دور از واقعیت هم نمی نماید. اینکه: کاربران ایرانی که اکثریت قریب به اتفاق آنها جوان هستند، بالاترین شمار را در میان کاربران شبکه های اجتماعی و استفاده از  برنامه های  موبایل دارند، به گونه ای  در بسیاری از موارد فضای مجازی را به فضای های واقعا موجود در جامعه ترجیح می دهند.

    23 سپتامبر 2015
  • با همه‌گیر شدنِ سوادِ خواندن و نوشتن و محاسبه، از دوره‌ای به بعد، امکانی برای عمومِ مردم فراهم شد تا حقوقِ خود را مطالبه کنند، در جریانِ معاملات دقتِ بیشتری به خرج بدهند و از همة این‌ها مهم‌تر: جریانِ پویای اندیشه‌ورزی را گسترش دهند. این جریان با افزودنِ کلماتِ تازه یا بهره‌گیری از کلمات در جای درست اتفاق می‌افتاد. اگرچه ملّتِ ما همواره بیش از آن‌که ملّتی استوار بر داشته‌های مکتوب باشد، ملّتی شفاهی بوده است. فولکورِ ما، شب‌نشینی‌های گذشتگانِ ما و بداهه‌گویی‌های آن‌ها، و امروز جوک‌سازی‌های سریع و سر بزنگاه، نشرِ فوری شایعه و... گواهِ این مدعا هستند.

    21 سپتامبر 2015
  • شما جزو آن دسته از استادان حوزه جامعه شناسی و انسان شناسی هستید که تعلق خاطری به پیر بوردیو، جامعه شناس فرانسوی، دارید و برخی از آثار این جامعه شناس را به ایرانیان معرفی کردید. من هم بد نمی بینم که صحبتمان را از تعبیری که بوردیو به کار برده آغاز کنیم. او می گوید: " جهان ژورنالیسم، خرده کیهانی است که قوانین خاص خود را دارد و به وسیله روابط جذاب یا دافعه دارش، نسبت به خرده کیهان های دیگر تعریف می شود". اگر بخواهیم از این منظر به بحث ورود پیدا کنیم به نظر شما جهان ژورنالیسم ایرانی چه قوانین خاص خود را دارد و در آن چه می گذرد؟

    16 سپتامبر 2015
  •   پس از دو قرن انتشار، رسانه های مکتوب به طور مشخص رو به افول گذشته اند. رسانه های صمعی ـ بصری به لحاظ محدویت تصاویر، تمایلی به چاپ مباحثات دمکراتیک ندارند و  چند رسانه ای ها که متون نوشته، شنیداری، و کنش متقابلی را  یک جا ارايه می دهند، توانایی دگرگونی شکل مباحثات را داشته، لیکن به خودی خود، قاربه شکل دادن  فضای همگانی نیستند.  در دوره ی ابتدایی انتشار ( از اواسط قرن هجدهم تا قرن بیستم) بخش اعظمی ازنشریات به ارائه ی نظرات و عقاید می پرداختند. هدف ایجاد « فضایی همگانی»  بود، یعنی محلی برای مجادلات سیاسی با

     

     پس از دو قرن انتشار، رسانه های مکتوب به طور مشخص رو به افول گذشته اند. رسانه های صمعی ـ بصری به لحاظ محدویت تصاویر، تمایلی به چاپ مباحثات دمکراتیک ندارند و  چند رسانه ای ها که متون نوشته، شنیداری، و کنش متقابلی[1]را  یک جا ارايه می دهند، توانایی دگرگونی شکل مباحثات را داشته، لیکن به خودی خود،‌ قاربه شکل دادن  فضای همگانی نیستند.

    16 سپتامبر 2015
  • جنيفر بريستول، اخيرا‍ً يكي از دوستان قديمي‌اش را از دست داد- البته به لطف يك دعواي فيسبوكي درباره "پيت بول" ها. مشكل زماني آغاز شد كه او مقاله اي را (در اينترنت) منتشر كرد كه در آن عنوان شده بود: "پيت بول"ها خطرناك‌ترين گونه سگ در شهر نيويورك در سال گذشته بودند. خانم بريستول چهل سال دارد و در امور تبليغات فعاليت مي‌كند. او همچنين كنشگر دفاع از بهزيستي حيوانات در منهتن است. او در اين مقاله نوشته بود: لطفاً اين افكار را همرساني(share) كنيد ... 833 مورد در رابطه با "پيت بول"ها.

    07 سپتامبر 2015
  • نشست نقد و بررسي کتاب «درباره تلويزيون و ژورناليسم» در دانشکده علوم اجتماعي دانشگاه تهران برگزار شد. قضيه ساده است. متفکري که از تلويزيون و رسانه‌هاي گروهي بيزار است و آن را ضد دموکراسي و تفکر مي‌داند، تصميم مي‌گيرد از تلويزيون عليه تلويزيون استفاده کند. طرح کار هم چندان پيچيده نيست.

    05 سپتامبر 2015
  • يکي از پرسش هاي مهمي که امروز در جهان توسعه يافته وجود دارد اين است: علوم اجتماعي بايد چه جايگاهي در حل مشکلات جامعه داشته باشد؟ در معرفت شناسي اين علوم، از ابتدا گرايش انتقادي و رودررو عليه قدرت از يک سو و گرايش کاربردي و همکار دولت از سوي ديگر، در برابر هم بودند. اما امروز بايد اذعان کرد فرايندهاي پيچيده و پيچاپيچ اجتماعيِ شبکه هاي مدني واقعي و مجازي، رسانه ها و...، ديگر اجازه نمي دهند خود را در استدلال ها و چارچوب هاي نظري پيشين محدود کنيم.

    02 سپتامبر 2015
  • این روزها رابطه تکنولوژی های جدید و بدن انسان مباحث مهمی در مطالعات علوم انسانی و طبیعی را از مناظر گوناگون رقم می زند. یکی از این زوایا به رابطه حالت (position)کالبدی انسان و چگونگی استفاده از چنین ابزاری می پردازد و از همین منظر بیشتر، مضرات و آسیب های احتمالی آن را بیان می کند. اما اگر این رابطه را به مبحث مربوط به انسان شناسی شهری بکشانیم ناچاریم شهروندان را از منظر کالبدی در رابطه ای که با تکنولوژی برقرار می کنند گونه شناسی کنیم.

    31 اوت 2015
  • گذشته برشی از زندگی افرادی است کاملا عادی و آشنا ، گویی به تصادف  انتخاب شده اند .درهر جا می توان وارد یا خارج زندگی آنها شد مانند مسافران یک قطار که لختی در کنار هم همکلام شده و سپس هر یک به طرفی می روند. فیلم با دیدارماری واحمد شروع و با دیدارسلین و سمیر تمام می شود .تکه ای از زندگی چند روزه ماری و اطرافیانش یا همان انسانهای تنهای امروز با تمام مشکلات روزمره ، ابهام ،سرگشتگی و ناآرامی ذهنی ودر جستجوی خوشبختی در شهر مدرن سرمایه داری است .

    30 اوت 2015
  • حال که  نحوه ی انتخاب اشیاء این نمایشاه و کاتالوگ روشن شد،  توضیحی در باره ی گروه   بندی های بت ستیزان  بر پایه ی نحوه ی عملشان مفید خواهد بود.  به دلیل پیچیدگی و دشواری  این موضوع توافق  برمعیار سنجش  این  نوع شناسی[1] وجود ندارد.  مشخص نمودن چنین معیاری  با روح این نماشگاه در تضاد است زیرا همان طور که توضیح دادم، هدف ما  باز ـ تعریف بت دوستی [2] و بت شکنی به منظور ایجاد  عدم اطمینان  در تشخیص نوع  تصویر پرستی / تصویر ویرانی است که با آن مواجهیم.

    30 اوت 2015

صفحه‌ها