ویژه‌نامه هشتمین سالگرد انسان‌شناسی و فرهنگ

انسان و فرهنگ، سال سوم ، شماره پنجم، دی ماه 1392
«انسان و فرهنگ» ویژه هشتمین سالگرد «تاسیس انسان شناسی و فرهنگ»  منتشر شد. این ویژه نامه الکترونیک که از امروز در صفحه ویژه نامه های ما، قابل دسترس خواهد بود، به دنبال جلسه سالانه سالگرد به انتشار می رسد که در مهر ماه امسال برگزار شد و گزارشی از آن را نیز در این ویژه نامه می خوانیم. این ویژه نامه را در 173 صفحه و با بیش از 80 یادداشت از همکاران  «انسان شناسی و فرهنگ» در زیر می خوانیم.

پیشگفتار

تداوم «دراز مدت» هر حرکت مدنی و هر فعالیت جمعی در کشوری با پیشینه و مشکلاتی همچون ایران که از یک صد سال پیش درون فرایندی از مدرن شدن شتاب زده قرار گرفته است، چیزی شبیه به یک «معجزه» است.  همه ما با  حافظه بلند و کوتاهی که از  دخالت های اجتماعی و همکاری هایمان با گروه های فرهنگی از کوچکترین آنها، یعنی صرفا جمعی از دوستان، تا بزرگترینشان، مثل انجمن های علمی  داشته ایم، شاهد آن بوده ایم که این گروه ها، دیر یا زود، گویی در فرایندی اجتناب ناپذیر روی به سوی «محفلی شدن»، «سخت شدن»، «بیگانه ترسی» و بدل شدن به «حباب» هایی بسته شده اند که نخست هر چه بیشتر شرایط تداوم خود را در بستن درها به سوی «دیگران» جدید  دیده اند و پس از مدتی  یک به یک به جان هم افتاده و  سرانجام از هم پاشیده اند.  این تجربه ای است که از ابتدای مشروطه تا امروز همچون تقدیرگریز ناپذیری تقریبا تمام فعالیت های مدنی  و فرهنگی و ادبی و علمی را  به سرنوشت مشترکی دچار کرده است . و البته  آنجا که قرار بوده است  متهمی پیدا شود، در  جامعه ای که دولت در آن پیشینه ای هزاران ساله و اغلب استبدادی داشته است،  متهم آرمانی همین دولت بوده است و همه، تعامل و قابلیت های فردی خود را به عنوان سوژه به زیر سئوال برده اند و آن را موکول به این شرط کرده اند که ابتدا همه اسباب و وسایل  لازم را برای  کار آنها فراهم کند و سپس ضمانتی غیر قابل انکار به آنها بدهد که هرگز هیچ مشکلی با قدرت نخواهند داشت، تا شروع به کار کنند. و هر بار  ابتکاری با شکست روبرو شده است، همین نبود «شرایط لازم» دلیل اصلی قلمداد شده است.

«انسان شناسی و فرهنگ» از روز نخست تاسیس خود  بیش از هشت سال پیش،  بنا را بر تفکر و رویکردی دیگر گذاشت اینکه اصل را بر اراده و تعامل فردی و گروهی بگیرد و نه بر مناسب یا نامناسب بودن «شرایط» و یا حتی از این بالاتر اصل را بر «نامناسب» بودن و ماندن شرایط بگیرد و در همین وضعیت کار کند. اما در عین حال  از همان ابتدا این اصل را نیز پیش روی خود و همه اعضا گذاشت که عاشقانه و برای  علاقه ای که برخورداری و به اشتراک گذاشتن دانش و فرهنگ خود دارند ، کار کنند، یعنی در کار علمی و فرهنگی نه  به دنبال سود مادی باشند و  نه شهرت طلبی و نه برقرار روابی محفلی و نه بهانه کردن این کار برای انجام کارها و فعالیت های سیاسی و ... راز موفقیت و پایداری ما نیز تا امروز که البته هر لحظه ممکن است به اتمام برسد همین بوده است . و این موفقیتی قطعی است زیرا اگر حتی همین امروز  همه چیز از کار بیافتد، این تجربه برای همیشه در تاریخ فرهنگی این کشور ثبت شده و در خاطره ها و در  اذهان باقی خواهد ماند. و ثمره علمی فعالیت دوستانی  که اغلب برغم جوانی و تجربه اندکشان از کار اجتماعی  با تمام توان تلاش کردن  فرهنگ این پهنه را  ارتفا دهند و  تجربه ای نو در همکاری و کار جمعی و  روابط دوستانه و غیر محفلی باقی بگذارند، هرگز  از میان نخواهد رفت.      

در این دومین ویژه نامه سالگرد، بیش از هشتاد تن از همکارن ما یادداشت های خود را برغم تمام مشکلاتی که با آن درگیر بوده اند برای ما ارسال کرده اند، که از یک یک آنها تشکر می کنیم. همان طور که از سایر دوستان نیز که  متاسفانه هر یک به دلیل  نتوانستند در انی ویژه نامه خضور داشته باشند ممنونیم که  پشتیبانی خود را به صورت های دیگر هرگز از ما دریغ نکردند. فکری که برای انی ویژه نامه داشتیم، آن بود که برای  خاطره انگیز شدنش از دوستانمان بخواهیم که هر کدام مایل باشند ،  عکسی خاطره انگیز از دوران کودکی یا جوانی یا هر زمان دوست داشتنی دیگری از زندگیشان را در اختیار ما بگذارند. نتیجه بیش از حد تصور ما در یاد ماندنی شد و اکنون در دست شما است: کودکانی  شادمان که امروز به  همکاران دوست داشتنی ما تبدیل شده اند و کنار هم قرار گرفتن سخنان و اندیشه های امروز آنها و عکس های دیروزشان زیبایی خاص و ظریفی به این ویژه نامه داده است.

باشد که همیشه در کنار هم باشیم و بتوانیم این شانس با هم بودن  و با هم اندیشیدن را از دست ندهیم     

 

فهرست یادداشت ها به ترتیب حروف الفبا

تاریخچه زندگی در قاب تصویر/ شیرین احمدنیا / 7

چراها، رویاها و کمی حرف‌های دیگر/  محمد احمدی/ 8

دموکراسی در عرصه مجازی/  افشین اشکور کیایی/ 10

«انسان‌شناسی صدا» شاخه‌ای مستقل در انسان‌شناسی معاصر/ سهند اطهری / 11

«شکوه امر جمعی»: تجربه همکاری با انسان‌شناسی و فرهنگ تا تابستان 1392 /  مهرداد امامی / 13

صفحه انسان‌شناسی زیستی / زهره انواری / 14

بیایید شادیهایمان را قسمت کنیم / یاسمن اوحدی / 15

تجربه حرفه انسان‌شناسی در انسان‌شناسی و فرهنگ /  اصغر ایزدی جیران / 16

اگر ملال بود، سایت انسان‌شناسی و فرهنگ نبود / شکوفه آذر / 18

بافرهنگ! /  محمد بلوچ‌زهی / 20

یادداشتی برای انسان‌شناسی و فرهنگ / علی بلوکباشی / 21

آرزوی تداوم و گسترش انسان‌شناسی و فرهنگ / حمیرا بنایی‌فر / 23

انسان‌شناسی و فرهنگ، ضرورتی برای زبان فارسی / بهناز بوذری / 24

جایی برای نفس‌کشیدن / سعیده بوغیری / 25

تجربه دیگرگونه از باستان‌شناسی / لیلا پاپلی یزدی / 26

دگردیسی ما، دگردیسی انسان‌شناسی و نقش"انسان‌شناسی و فرهنگ" / سپیده پارساپژوه / 28

در فرهنگ خود زیستن و به فرهنگ‌های دیگر نگریستن / رادبه پرنده / 31

در مسیر بهترشدن / پرنیا پژوهش‌فر / 32

بازی‌های مدام، روایت یک داو نیمه‌وقت / محمد تهامی‌نژاد / 33

یک تقویم، یک زندگی / مرضیه جعفری / 35

پرده بگردان و بزن راز نو / حامد جلیلوند / 36

تنوع فرهنگ‌ها / مژگان جهان‌آرا / 37

همگرایی از کانون تا حاشیه / محمد چقلوند / 38

امید همچون ضرورت، تأملانی در باب زیستن پس از فاجعه / اسماعیل حسام مقدم / 40

انسان و فرهنگ: تجلی هویت جمعی انسان‌شناسان ایران- علیرضا حسن‌زاده / 42

خانواده انسان‌شناسی و فرهنگ / میلاد حسن‌نیا / 44

ترس از نوشتن / مریم حسین‌یزدی / 45

نهادی در مسیر بهبودبخشیدن / کیوان حق‌نظری / 47

انسان‌شناسی و فرهنگ و فرهنگ خوزستان / نسیم خواجه‌زاده / 48

انسان‌ترین رشته در علوم / مرضیه دافعیان / 49

حتی یک صدا هم نباید بماند! /  افشین داورپناه / 51

انسان‌شناسی و فرهنگ، پویایی و امید  / ملیحه درگاهی / 53

ما باستان‌شناس‌ها و انسان‌شناسی و فرهنگ /  مریم دژم‌خوی / 55

سایت انسان‌شناسی برای اولین بار/ زکیه دهقانی / 56

انسان‌شناسی و فرهنگ و من/ زهره دودانگه / 58

دانش بومی / علیرضا دوستدار / 60

انسان‌شناسی و فرهنگ: سایتی پربار/  مژگان دولت‌آبادی / 61

در پی مطالب تازه /  نسرین راستگو / 62

نیاز به فلسفه- گروه فلسفه /  ابوالفضل رجبی / 63

نقدی بر وضعیت نسل جدید انسان‌شناسان ایرانی / جبار رحمانی / 64

انسان‌شناسی و فرهنگ: کلیدی از نوع دیگر! / لادن رهبری / 68

سرکوب‌های درونی «من» /  زهره روحی / 70

کودکی / نسرین ریاحی / 72

تنوع لایه‌های هویتی و بایسته‌های انسان‌شناسی ایرانی / اصغر زارع کهنمویی / 73

انسان‌شناسی و فرهنگ، مکمل دانش تئوری /  ملیکا زندیچی / 75

انسان‌شناسی به مثابه دوست /  مینو سلیمی / 76

یک تجربه: بودن در کنار شکل‌گیری سنت انسان‌شناسی ایران /  فاطمه سیارپور / 77

یادگاری/  محمدحسن شربتیان / 79

فضایی امن برای تبادل اندیشه‌ها /  لایکا شریفی / 80

فلک را سخت نشکافیم /  محمد شلیله / 81                                  

خاطره‌بازی/  رامتین شهبازی / 83

گفت و شنودهای مجازی / آرمان شهرکی / 85

داشته‌های ناچیز ما و «انسان‌شناسی و فرهنگ» / عباس شهرابی فراهانی / 87

بله ما انسان‌شناسی خوانده‌ایم!  / محسن شهرنازدار / 89

تارنمایی رهایی‌بخش! / خسرو صادقی بروجنی / 92

درباره گفتمان تعارف‌آمیز درباره ارمنی‌های ایران /  روبرت صافاریان / 93

کار تو این است که بنویسی ... /  امیر حسین صالحی / 94

انسان‌شناسی و فرهنگ، در میان جستجوه /  حامد صوفی / 96

" انسان‌شناسی و فرهنگ" برای من / محمد عامریان / 97

سوال از توسعه انسان‌شناسی در ایران / مهرداد عربستانی / 98

از دریا تا کوهستان ... انسان، فرهنگ‌شناسان /  امیر عسکری / 102

آوا  /  لیلا عسکری / 104

راز سخت‌جانی انسان‌شناسی و فرهنگ /  ناصر عظیمی / 106

اولین صفحه ... /  بیان علایی حسینی / 104

آینه‌ای در برابر علوم اجتماعی ایران /  علیمراد عناصری / 109

و اینک آغازی دوباره... /  ترکان عینی‌زاده / 110

حرکت و تکاپوی "انسان‌شناسی و فرهنگ"در دنیای واقعی /  موسی‌الرضا غربی / 112

غفلت از هر رخداد انسانی، معادل نادیده گرفتن خود انسان است / بهروز غریب پور / 113

انسان و فرهنگ، فرصتی برای حضور و اثبات بودن در کنار دیگران /  امیر غریب عشقی / 115

متر می‌زنم مسیر رفته را /  زهرا غزنویان / 118

برای ادبیات... /  مهرداد غلامی / 120

پشت دریاها شهری است /  نعمت‌اله فاضلی / 121

شاید روزی، جایی، آدمی.../  ناصر فکوهی / 122

وقتی تصمیم‌گیران جامعه متخصص مسائل اجتماعی نیستند /  سینا قنبرپور / 125

یادگاری و یادمانی، آنها هریک عکس و نشان من هستند! / عمران گاراژیان / 127

چراغ‌گردانان این جمع مشتاق /  آرش گودرزی / 130

آینده علوم انسانی/ احسان لرافشار / 131

به امید روزهای روشن‌تر... /  نسترن محمودزاده / 132

آقای مدیر، دستتان درد نکند / بهار مختاریان / 133

هشت سال مثل یک عمر می‌ماند!  / هما مداح / 134

به سوی دانایی... / شایسته مدنی / 135

فرهنگ برای فرهنگ /  جواد مسکینی / 138

" انسان‌شناسی و فرهنگ" ماندنی است... /  کتایون مصری / 139

گذار جامعه و خانواده در ایران /  مرتضی منادی / 140

نظم و دوری از ایدئولوژی  قاسم منصور آل‌کثیر / 141

تقویت اندیشه بین‌رشته‌ای و میان‌رشته‌ای /  حسین میرزایی / 142

یک رفرنس علمی راهگشا/ زهرا میلانی / 143

تولید دانش /  امیلیا نرسیسیانس / 144

امکان یا عدم امکان فرهنگ مشارکتی /  روح‌اله نصرتی / 145

خانه ما /  زهره نظام‌محله / 146

یادداشتی کوتاه برای یک یادداشت بلند/  سید علیرضا هاشمی / 147

آدم‌شناسی /  امیر هاشمی مقدم / 148

نبت لحظات: نصاویر / 149

در زیر هر یک از فایل شماره صفحات مربوط آورده شده است، با کلیک روی فایل آن بخش را  دانلود کنید

ویژه نامه های انسان و فرهنگ
http://www.anthropology.ir/magazine

 

 


دوست و همکار گرامی
چنانکه از مطالب و مقالات منتشر شده به وسیله «انسان شناسی و فرهنگ» بهره می برید و انتشار آزاد آنها را مفید می دانید، دقت کنید که برای تداوم کار این سایت و خدمات دیگر مرکز انسان شناسی و فرهنگ، در کنار همکاری علمی،  نیاز به کمک مالی همه همکاران و علاقمندان وجود دارد.
کمک های مالی شما حتی در مبالغ بسیار اندک، می توانند کمک موثری برای ما باشند:

شماره حساب بانک ملی:
0108366716007

 شماره شبا:
 IR37 0170 0000 0010 8366 7160 07

 شماره کارت:
6037991442341222

به نام خانم زهرا غزنویان

 

 

پیوستاندازه
PDF icon 21139.pdf1.92 MB