سرآغاز

روابط خویشاوندی در میان مهاجرین هزاره افغانستانی در ایران

حسین میرزایی
m7iwjtmr5irep1738snr.jpg

مطالعه ای انسان شناختی درمحله مهاجرنشین شهرک قائم قم
مقدمه

اقوام بیگانه قرن ‌هاست به کشور ما روی می‌آورند و در جای جای آن اقامت می‌گزینند و میلیونها نفر به جمعیت ما  می‌افزایند و با مشکلات و معضلات خودی و بیگانه دست و پنجه نرم می‌کنند. هویت و ملیت این اقوام، کار و بیکاری

، قهر و آشتی با خود و میزبانان خود، سازش درون قومی و برون قومی در محیط نا آشنا، نیک بختی و بدبختی در زندگی، رضایت و عدم رضایت از وضعیت و موقعیت، آمد و شد به میهن اصلی، نفع و ضرر برای کشور مبداء و مقصد، بازگشت نهایی به سرزمین آباء و اجدادی، همه اینها پرسش‌هایی هستند که در مورد هر قوم مهاجر، و در این جا مهاجران افغانستانی به کشور ما خواه نا خواه مطرح می‌شوند. در این مجال، ما موضوع را محدود می کنیم و فقط از یک قوم در میان اقوام متعدد این کشور،  یعنی هزاره های مقیم شهرک قائم شهر قم و نیز در مورد یک بُعد از ابعاد زندگی آنان، یعنی موضوع «خویشاوندی» در میان آنها سخن می گوییم.

برای مطالعه این مقاله در زیر کلیک کنید:

 

 

تمامی حقوق این پایگاه برای «انسان شناسی و فرهنگ» محفوظ است.