برخی از روشنفکران، هنرمندان و نویسندگان و حتی اساتید دانشگاهی، وبگاه ومجموعه انسان شناسی و فرهنگ را مفید ندانسته و همکاری با آن را «وقت تلف کردن» یه سود «گروهی خاص» می دانند و ما را از همکاری با آن برحذر می دارند. چرا چنین رویکردی وجود دارد؟

پاسخ ما  بپش و پیش از هر چیز در سه کلمه خلاصه می شود: کار، کار و باز هم کار. اما پاسخ های بسیار دیگری نیز داریم از جمله اینکه دوستانی که در  این موارد شک دارند می توانند نگاهی به فهرست مشاوران ارشد ما در اینجا بیاندازند و یا نگاهی به  مدیران ما  در اینجا و همچنین نگاهی به  سخنرانان برنامه های یکشنبه های ما که در طول دوسال گذشته بیش از 100 مورد سخنرانی و  بیش از 60 مورد نمایش فیلم داشته ایم ( اینجا) . اگر تردیدی در این مورد دارید  می توانید همچنین به فهرست  حامیان و تفاهم نامه هایی که انسان شناسی و فرهنگ به امضا رسانده است در اینجا بیاندازید. همچنین نگاهی به مشخصات اعضای ما در اینجا .دوستانی که شک دارند می توانند با هر یک ازاین شخصیت های حقیقی و حقوقی تماس بگیرند که  برخی از آنان از بزرگترین و نام آورترین و پیشکسوتان فرهنگ ایران در نیم قرن اخیر هستند و نظر ایشان را بپرسند. اما در مورد این پرسش که چرا چنین برخوردهای  نامناسبی دیده می شود، متاسفانه  به نظر ما  این امر، چه در کشور ما چه در همه جای دنیا، همچون همیشه ناشی از بی عملی و  سترون بودن  گروهی است که تصور می کنند  کار نکردن و  انفعال خود را می توانند با  حمله به کسانی که کار می کنند جبران کنند. از این موارد که بگذریم، قابل انکار نیست که انسان شناسی و فرهنگ از ابتدا تا امروز با موج حملات نوعی  لومپنیسم «روشنفکرانه» و بسیار پر مدعا، روبرو بوده است که طبعا منافع خود را با گسترش فرهنگ عمومی در تضاد می بیند و دوست دارد بیشتر نخبه پروری و «ستاره سازی» و «چهره پردازی»و «برنامه سازی»  فرهنگی بکند تا کار پایدار فرهنگی. این امر در همه جای دنیا شایع است و ما نیازی به پاسخ دادن به این حملات نمی بینیم.