به نظر می‌رسد کیفیت برخی مطالب سایت به لحاظ علمی، مناسب نیست. آیا شما مطالب را ارزیابی نمی‌کنید؟

گذاشتن مطالب بر روی وبگاه و اصولا فلسفه ما، همانگونه که بارها توضیح داده ایم و باز هم خواهیم داد، این بوده و هست که به افرادی با  موقعیت ها و  رده های علمی متفاوت، در کارهایی با رده های علمی بسیار متفاوت از یک یادداشت گرفته تا یک مقاله  علمی دانشگاهی، امکان ارائه شدن به صورت عمومی بدهیم. انتشار مطالب در انسان شناسی وفرهنگ برای هیچ کس  امتیازی از لحاظ علمی و یا مادی  در برندارد و باید آن را صرفا به عنوان نوعی  آموزش دادن و آموزش گرفتن در طول کاری دراز مدت تلقی کرد، نوعی تمایل به اشتراک گذاشتن  مطالب خود و از جمله تالیف ها و مطالبی  که اتفاقا می تواند  نه فقط مثل این مقاله مجموعه ای از نقل قول ها با یک ساختار و سیستم رفرانس حداقلی باشد، بلکه حتی صرفا تایپ یک مقاله  قدیمی باشد. متاسفانه دیدگاه اغلب دوستان ما و تصورشان، که به دورانی  پشت سر گذاشته شده تعلق دارد، آن است که انتشار مقاله در وبگاه به معنای  تایید کامل محتوای علمی آن مقاله است در حالی که در ما  تاکید داریم این امر مقالات را «دستچین» نمی کنیم و «ارزیابی» هم تعمدا بسیار سخت گیرانه نیست، تا امکان رشد وجود داشته باشد. کسانی که مایل باشند به آن گونه مقالات  «واقعا ارزیابی شده» از لحاظ علمی دست بیابند به نظر باید به مجلات علمی دانشگاهی  بین المللی معتبر رجوع کنند  و البته اگر هم خواستند، با اما ها و اگر های بسیار به مقالات مجلات علمی پژوهشی داخلی که اغلب نمونه های  تقلبی و باسمه ای آن مجلات هستند. بهر حال ما هدفمان آن نیست که جای سیستم دانشگاهی را بگیریم. سیستم دانشگاهی ما با تمام  پیج و خم های کنکورها و آزمون ها و کلاس های آمادگی و  ارزیابی، امتحان، حضور و غیاب، کنترل های متعدد،  اجبار به چاپ مقالات  علمی در ژورنال های علمی داخلی و آی اس آی و غیره،  نتیجه نهایی اش همین است که دیده می‌شود وهمه به آن اذعان دارند. تجربه ای را که ما در انسان شناسی و فرهنگ پیاده کرده ایم، یعنی از میان برداشتن سلسله مراتب و رساندن کنترل ها به حداقل و واگذاری نقد و بررسی سطح مطالب به خود خوانندگان، حاصل بیش از بیست سال کار آکادمیک ما به عنوان استادان، تاسیس و مدیریت  ده ها مجله علمی- پژوهشی و ترویجی و فعالیت های مطبوعاتی و راهنمایی و داوری صدها پایان نامه در همه مقاطع، و برخورد و زندگی روزمره در محیط دانشگاهی و همچنین شناخت کاملی از سیستم های پیشرفته جهانی و تدریس و انتشار در مجلات و کتب بین المللی معتبر اروپایی و آمریکایی و کار در آن محیط ها است که به ما نشان داده و هر روز می دهد که  با جدا کردن گسترش فرهنگ و علم از  این گونه ارزیابی ها و مدل های طرد و حذف، البته با افزایش شدت عمل علیه تقلب، می توان  افرادی را ساخت که در آینده ای نه چندان دور نقش هایی عظیم در پیشبرد واقعی علمی کشور ما و حتی در سطح جهانی ایفا کنند. ما هرگز درباره آن مقاله و هیچ مقاله دیگری نگفته ایم که  علمی است بدین معنا که خوانندگان چشم بسته باید آن را بپذیرند. اما این گونه قضاوت را هم نمی پسندیم که  یک کار تحقیقی که برایش زحمتی ، ولو به نظر شما اندک،  کشیده شده را، در سطح  تایپ کردن چند پاراگراف و کنار هم چیدن و بعد «تقلب کردن» یعنی ارائه آن به عنوان «مقاله»  بدانیم  و  فکر می کنیم این گونه ادبیات و برخوردها را که متاسفانه در سیستم های دانشگاهی به اصطلاح «علمی» ما  و در میان دانشگاهیان بی سواد و بی انگیزه و سودجو برای تحقیر جوان ترها، بسیار رایج است ، باید برای همیشه فراموش کنیم.