ارمنی

  • یکصدمین برنامه سینماتک خانه هنرمندان ایران به نکوداشت زاون قوکاسیان اختصاص دارد. یکصدمین برنامه سینماتک خانه هنرمندان ایران دوشنبه 7 اردیبهشت به نکوداشت زاون قوکاسیان، کارگردان، منتقد و مدرس سینما اختصاص دارد. در این مراسم ابتدا دو فیلم کمتر دیده شده از زاون قوکاسیان با نام «تجلی هنر و ایمان» از مجموعه ادیان توحیدی به نمایش در می آید و سپس محمدرضا اصلانی، ناصر فکوهی و سیدمحسن هاشمی تهیه کننده فیلم، درباره نقش اقلیت های مذهبی در هنر ایران، زندگی و فعالیت های زاون قوکاسیان و پروژه ادیان توحیدی سخن خواهند گفت.

    26 آوریل 2015
  • شاید زن خانه دار یکی از اسطوره های دنیای مدرن باشد که کمتر کسی در انسانشناسی و حتی نقد ادبی به آن پرداخته باشد. این داستان فضای زندگی عادی شده و تثبیت شده یک زن خانه دار و روزمرگی آن را به تصویر میکشد و خانم دادفرمای سعی کرده است این فضای روزمره شده را مورد تحلیل پدیدارشناسانه قرار دهد. این داستان روایت برهه ای از زندگی  کسل کننده زنی است که به نظر می رسد روزهایی تکراری را از سر می گذراند

     

    14 آوریل 2015
  • تاریخ انقلاب اسلامی ایران هنوز به طور کامل نوشته نشده است. گوشه‌هایی بسیاری از تاریخ این انقلاب مهم سده بیستم میلادی، که برای دولت مردان و تحلیلگران سیاسی و تاریخ‌نگاران به یک اندازه غافلگیرکننده بود، هنوز مورد کند و کاو قرار نگرفته است. تأثیر انقلاب بر اقلیت‌های دینی ایران نیز یکی از این گوشه‌هاست که خود این اقلیت‌های نقش مهمی در نگارش آن می‌توانند به عهده بگیرند...

    04 آوریل 2015
  • در شماره گذشته هویس نوشتیم که بزرگ‌ترین رویداد جامعه ارامنه ایران در سال گذشته (همانند سال‌های پیش از آن) مهاجرت گسترده ارامنه ایران به آمریکا و بخصوص به شهر گلندل در نزدیکی لُس آنجلس کالیفرنیا بوده است. همان جا گفتیم که نه تنها در سالنامه‌ها و نشریات ارمنی، بلکه در مطبوعات ایران به طور کلّی، در چندین سالی که از این مهاجرت فراگیر می‌گذرد، حتی یک مقاله هم درباره آن به چاپ نرسیده است... اتفاقاً بعد از  انتشارآن شماره، روزنامه شرق گزارشی درباره این موضوع به چاپ رساند. گزارش هم اشتباهاتی در جزئیات دارد و هم ــ طبیعتاً ــ جامع نیست.

    07 مارس 2015
  • خوابیده بود، روی تختی، در همان اتاق قدیمی که پیش از این میزی بلند، به جای آن قرار داشت. مردمان اصفهان می آمدند و می رفتند. نشسته بودند. قدم می زدند. چشم می گشود، خبرنگاری عکس می گرفت. نگران. دیگری چیزی می نوشت سردرگم. دسته های گل توی راهرو بود. دانشجوخلیلی و آقای یداللهی از همکاران نیروگاه و پرستار مرد، در تکاپو بودند. می گفتند بهتر است او را نبوسند، ولی خیلی ها می آمدند و دست و صورت زاون را می بوسیدند و می رفتند. عکس های زاون سر تاقچه بود. عکس مادر هم همیشه بود که نگاهش می کرد. خانم معتمدی گفت دیروز مادرش را صدا می زد.

    23 فوریه 2015
  • شب، در جشنوارۀ فانوس (در کاشان – آران) ختم می​کردیم به سخن گفتن از زاون و تصویری که دست​ برقضا به این ختم شد از او، که به لبخندی چال​افتاده در گونه​ها گفت: وقت ما تمام شد.نمی​دانم چرا بی​اختیار گفتم، همه برخیزند و یک دقیقه سکوت کنند، نه به ختم که به دعا.
    صبح که به تهران آمدم، نخستین زنگ به گریه این بود که زاون رفت. نه همانا که مُرد که مرگ چنین خواجه نه کاری است خُرد. رفت، بی​وقت و بی​هنگام. شب هشیار بود و نامنتظر سرحال و با یونس تراکمه در باب کتاب​هایش، سخن داشت. و صبح این شعلۀ بلند شدۀ آخرین، یکباره تمام شد. اما نه که تمام شد که تمامش کردند.

    23 فوریه 2015
  • برای کسانی که امروز دوران جوانی خود را طی می کنند، یا برای کسانی همچون من که سال های جوانی خود را در پهنه ای دیگر گذرانده اند.

    23 فوریه 2015
  • اینان آن قدر ایرانی نبودند که به فارسی شعر بگویند و آن قدر ارمنی نبودند که نقشی در تاریخ تحول شعر ارمنی داشته باشند. ولی بوده و هنوز هستند آدم‌هایی که در ایران به زبان ارمنی شعر می‌گویند و اگر هم کارشان از نظر ادبی ارزش چندانی نداشته باشد، به لحاظ جامعه‌شناسی قابل تأمل است، زیرا اگر هم آن ها را صرفاً یک اقلیت مذهبی به شمار آوریم، یکی از تفاوت‌های ارامنه با سایر اقلیت‌ها همین است...

    31 ژانویه 2015
  • ادعای وراثت و نسب‌ بردن از اشرافیت قدیمی، خاندان‌های نجیب‌زاده و یا حتی سلطنتی، سنتی باستانی و تقریباً جهانی است. در عین حال، خود خانواده‌های نجیب‌زاده و سلطنتی اغلب ادعای وراثت از ابرقهرمانان افسانه‌ای یا واقعی، و گاهی خدایان پگانی را داشته‌اند. فرعون‌ها خود را خدا می‌دانستند، همچنان که اسکندر کبیر و اکثر امپراتوران رومی. گروه بزرگی از خانواده‌های قدیمی و شاهزاده‌تبار ناخارار ارمنی (آپاهونی، آران، کارتوزیان) مدعی شده‌اند که از نسل هایگ‌ناهابد، نخستین پدرشاه قوم ارمنی هستند.

    17 ژانویه 2015
  • جوامع چندفرهنگی جوامعی هستند که گروه‌های انسانی گوناگون با فرهنگ‌های متمایز در آن در کنار هم زندگی می‌کنند. و این البته در دنیای امروز وضعیتی استثنائی نیست. جوامع چند فرهنگی از دیرباز وجود داشته‌اند، از یونان باستان گرفته تا امپراتوری‌های جهان باستان تا امپراتوری‌های دوران نسبتاً جدیدتر مانند امپراتوری اتریش ـ مجارستان و امپراتوری عثمانی.

    20 دسامبر 2014

صفحه‌ها