روش

  • آنچه گذشت: در بخش پیشین، کوماروف سه واکنش پژوهش گران انسان شناسی را به « بحران پایان انسان شناسی » شرح می دهد که نه پاسخی به مسئله مرگ انسان شناسی بلکه به زعم او خود بخشی از مشکل هستند و سپس این سوال را طرح می کند که آیا به جز این سه واکنش اشاره شده در بالا آیا راه دیگری وجود دارد که در پیروی از آن، بتوان از آینده ای ممکن و محتمل برای انسان شناسی صحبت کرد؟ و اما دراین میان پاسخی مقدماتی به این سوال می دهد.

    29 ژوئن 2016
  • این مقاله ترجمه‌ای است از  Hood, Mantle, 1960. "The Challenge of 'Bi-Musicality',", Ethnomusicology, Vol. 2, No. 4: 55-59. در این ترجمه‌ musicality به زبانِ موسیقایی و bi-musicality به دوزبانگیِ موسیقایی ترجمه شده است. باید اشاره کنم که ترجمه‌ی «زبان موسیقایی» برای کلمه‌ی musicality توسط آقای دکتر ساسان فاطمی، در توضیحاتِ ایشان بر یکی از تکالیف درسی در کلاس نظریه‌های اتنوموزیکولوژی، در دانشگاه تهران، در دوره‌ی کارشناسیِ ارشد رشته‌ی قوم‌موسیقی‌شناسی، به من تذکر داده شد.

    26 ژوئن 2016
  • آنچه گذشت: کوماروف از این سخن گفت که انسان شناسی به سه بیماری رو به موت مبتلا شده است. اول: همه رشته های علوم انسانی در حال انجام پژوهش های مردم نگارانه هستند و انسان شناسی هم ظاهرا کارویژه خودش یعنی مردم نگاری نیز با روش های پژوهشی این رشته ها تفاوتی ندارد.

    22 ژوئن 2016
  • « بسیاری از ما، همان قدر که از خواندن داستان های مردم نگارانه لذت می بریم، از انجام تحقیق مردم نگاری هراس داریم. نگرانیم که زمان زیادی را صرف آن نکرده باشیم، از آموزش های کافی، و یا از بینش کافی برای نوشتن درباره فرهنگ برخوردار نبوده باشیم.»

    21 ژوئن 2016
  • مقاله مهم پایان انسان شناسی، از آن رو مهم است که نویسنده آن، جان کوماروف، استاد برجسته دانشگاه هاروارد، با زبانی البته سخت و کمی غامض، از آینده انسان شناسی و تمایز آن از سایر حوزه های مطالعاتی مانند جامعه شناسی، مطالعات فرهنگی، علوم سیاسی و...، سخن می گوید. او با بیم و امید و با دقتی ستودنی، توضیح می دهد که چرا انسان شناسی و به خاطر کدامیک از ویژگی هایش - که باید در آینده بیشتر شکوفا شوند - همچنان از این توانایی برخوردار است که برای خودش رشته ای در خور و شایسته بماند.

    14 ژوئن 2016
  • شیوه های  مرئی ساختن مسایل کودکان در برزیل  ـ  تحلیلی از مشارکت علوم اجتماعی دراین امر .

    تحلیلی از مشارکت علوم اجتماعی دراین امر
    چکیده[1]

      این مقاله مشارکت علوم اجتماعی را در قابل رؤیت ساختن  مسايل کودکان  در برزیل از سال ۱۹۶۰ تا کنون مورد بررسی قرار می دهد.  اولین نظام مرئی کردن،  کودکی را همچو بخشی ساختاری از عدم  تساوی اجتماعی، و «مشکلی اجتماعی» می داند  که انگیزه ی حمایت های  دانشمندان علوم اجتماعی ازسیاست های اجتماعی است. مطالعه ی کار کودکان و مهمتر از همه، مسايل آموزشی، پژوهش های بسیاری را دامن زده است.

    09 ژوئن 2016
  • در زیر برگردان سخنرانی دکتر جیم ریتمولر  را  در باره ی  فلسفه ی مدارس  دموکراتیک می خوانید.

    08 ژوئن 2016
  • در سال هایی که در مطبوعات فعالیت می کنم و در برخی از حوزه های تخصصی مورد علاقه ام پژوهش های مختصری انجام می دهم، رابطۀ میان فلسفه و ژورنالیسم برایم چالش برانگیز بوده است. این که فلسفه خوانده باشی و روزنامه نگاری کنی و این که بخواهی هم پژوهشی با مخاطب اندک انجام دهی و هم در حوزۀ عمومی تر بنویسی، اندکی متناقض به نظر می رسد. طرح این دغدغه از آن جا نشأت می گیرد که منتقدان دربارۀ رابطۀ میان فلسفه و ژورنالیسم موضع گیری های متفاوتی دارند. دسته ای آن را سطحی و برخی آن را ضروری می دانند.

    08 ژوئن 2016
  • لید:پدیدارشناسی در وهلۀنخست یادآور جنبشی فلسفی است، اما واقعیت آن است که پدیدارشناسی از مرزهای فلسفه فراتر رفته است و اکنون در رشته های مختلف، از جمله روان شناسی، علوم تربیتی، علوم اجتماعی، مردم شناسی، علوم پزشکی به ویژه پرستاری و همچنین هنر و معماری و مطالعات مربوط به مکان  به حیات خود ادامه می دهد. اما به راستی هنگامی که پدیدارشناسی به عنوان یک روش پژوهش کیفی به کار می رود چه ویژگی هایی دارد؟

    11 می 2016
  • مشخصات کتاب: «پژوهشی در جامعه شناسی مرگ»، مسعود زمانی مقدم، انتشارات جامعه شناسان، چاپ اول 1395، 163 صفحه، قیمت 14 هزار تومان.

    03 می 2016

صفحه‌ها