« گورت را گم کن، بدبخت چلمن». این دشنام نه از زبان یک ولگرد خیابانی،  که از دهان  رئیس جمهورفرانسه  خطاب به کسی ادا شد که از فشردن دست او در نمایشگاه کشاورزی سرباز زده بود. هیچ چیز به اندازه این جمله نماد رفتار افراطی، بی حیائی کلامی و بی خردی و نودولتی  سیاسی نیکولا سارکوزی نیست .

چرا نمی‌توان و نباید انتخابات فرانسه را جدی گرفت؟ پاسخ به این سوال در شرایطی که فرانسه عقب‌گردی 5 ساله را با نیکولا سارکوزی تجربه کرده چندان آسان نیست. اولاند  نماینده امید به بهبود نسبی وضع طبقات فرودست، مهاجران، بیکاران، بازنشستگان، اصلاح نظام آموزشی، رونق تولید ملی، رشد اقتصادی و تغییر سیاست خارجی است و سارکوزی تجسم ماترک جبن و بزدلی اخلاقی در سیاست فرانسه؛ جبنی که لحظة معرّف آن

این تنها فرانسه نیست که با بحران همه جانبه رو به روست ، و  نه حتی اتحادیه اروپا . جهان با بحران اقتصادی رو به روست که بیش از آنکه از ناکارایی و نامردمی بودن " دولت " ها سرچشمه گرفته باشد در اثر تناقض ها و اختلالات بدخیمِ  نهادها ، مراکز و ساختار قدرت مالی و سرمایه و اقتصادی جهان   پدید می آید که دولت ها در بسیاری از کشورها ی جهان و نیکلای سارکوزی در فرانسه آنها را نمایندگی  می کنند  . از این رو کل ِ