جهان کنونی موقعیت های بحرانی را بدل به وضعیت های روزمره کرده است که انسان ها دائما باآنها سروکار دارند: شکنندگی خانواده و روابط زناشویی، مصیبت های «طبیعی»، مرگ به مثابه یک تجربه «غیر مترقبه» و به دور از انتظار، فقر، درد شکنجه، سرکوب های سیاسی و ایدئولوژیک، خشونت های خانوادگی، بیماری های حاد و ... فهرستی طولانی از این موفعیت های «فاجعه بار» را می سازند که در اکثر موارد در