مصرف گرایی در انتهای دهه 1350 در سطح برخی از شهرهای بزرگ ایران ابعادی بسیار شگفت انگیز به خود گرفته بود و از همین زمان بود که سبک های زندگی جدید از جمله در مصرف انرژی، چلچراغ ها و لوسترها محیط های عمومی (در ترکیبی از چراغ های زیاد و آویز های بلوری برای افزایش نورو انعکاس آن) و سپس داخلی منازل و دفتر های پر «زرق و برق» را پر کردند و به نظر می رسید که این موقعیت را