زمین خشک و تشنه، دورنمایی لرزان از سراب، برهوت و صدای زوزوه بادی که گوینده می‌گوید سرعتش گاه تا 120 کیلومتر در ساعت می‌رسد، شن‌‌های روانی که انگار سر سازش با احدی ندارند، ترس از طوفان. همین‌ها کافیست که سکوت و آسمان پرستاره را فراموش کنی و دلهره‌ای از کویر در عمق جانت بنشیند، جایی که انسان تنهاست و گویی زندگی را باید واگذار کرد و تسلیم شد چون طبیعت چنین می‌خواهد.

چند سالی می‌شود که نهر را بتنی کرده‌اند. بی‌گمان صدای جارچی هم زیر بتن‌ها مدفون شده و تنها پژواکی که از آن می‌توان یافت میان سکانس‌های «سرود دشت نیمور» است. جایی که می‌توان 40 دقیقه‌ای نشست و بیست و چند سال به عقب رفت تا آخرین خاطره‌های لایروبی نهر نیمور را از دریچه دوربین محمدرضا مقدسیان بازخوانی کرد.

  فیلم پاکستانی  saving face   ، برنده جایزه اسکار  اعلام شد.  آسیای میانه آنلاین متعلق به  پاکستان  ، دربخش فارسی خود   آن را  حفط صورت  نامیده است  به گفته  دکتر ناصر فکوهی :"  saving face  در زبان  انگلیسی وفرانسه  به معنای  حفظ آبرو  یعنی یافتن راهی برای بیرون آمدن از یک بد نامی یا اتهام  است . ظاهرا کارگردان  یک بازی لفظی کرده است  ."