سرآغاز

انسان شناسی معماری

بررسی انسان‌شناختی تنوع فضایی مطلوب از منظر ساکنان خانه‌های شهری تهران، البرز و قزوین

ناصر فکوهی ـ زهرا غزنویان
Mehr Ghazvin

انسان‌شناسی فضای خانگی یکی از حوزه‌های جدید انسان‌شناسی فرهنگی است که توجه خود را به خانه‌های عموم مردم و ارتباط آنها با فرهنگ و نیازهای ساکنانشان معطوف می‌سازد. پژوهش حاضر، ذیل این حوزه از دانش، قصد بررسی تعدادی از خانه‌های شهری ایران را از منظر ساکنانشان دارد، ساکنانی که عموما در طراحی و ساخت خانه خود مشارکتی نداشته‌اند به همین دلیل، با شکافی بین تصاویر مطلوب ذهنی و فضای واقعی مواجه خواهند بود. پرسش اصلی در این مقاله، چیستی گوناگونی فضایی مطلوب ساکنان و بررسی فضاهایی است که در اختیار دارند. به این منظور و با حرکت از

معماری و شهود، فرنک گری و راهنمای ساخت هرمنوتیک حرکت

فرنک گری برگردان آرش بصیرت
Frank-Gehry-001.jpg

من در یک سنت مدرنیستی اموزش دیده ام، بعد از جنبش بوزار وارد دانشکده معماری شدم و تمام مدرسانم فقط یک چیز در گوشم زمزمه می کردند: این تاریخ گرایی لعنتی را کنار بگذارید. من هم همین کار را کردم. من یاد گرفتم تاریخ گرایی به اخر خط رسیده است. در ان زمان کارهای نقاشان و پیکره تراشان خیلی هیجان انگیزتر از اتفاقاتی بود که در حوزه معماری می افتاد: ان ها مشغول کار بر ایده ها، فرم ها، بافت ها و حتی وجوه حسی ای شده بودند که عمیقا مرا متاثر می ساخت و برایم جالب بود...

مشارکت انسان شناسی و فرهنگ در سمپوزیوم آموزشی - پژوهشی ِ چشم انداز شهرهای پایدار آینده ایران

روابط عمومی
pstr.jpg

سمپوزیوم آموزشی  پژوهشی « چشم انداز شهرهای پایدار آینده ایران» هفته آینده از  روز سه شبنه 5 خرداد در تهران برگزار می شود. این گرد هم آیی که به همت  سازمان  ملل متحد (برنامه اسکان)، مدرسه طراحی شهری دانشگاه هاروارد، مرکز  مطالعات منطقه ای مطالعات خاور میانه برای  برنامه ریزی بهینه محلی (merc-blp) و چندین موسسه و مرکز و دانشگاه دیگر  برگزار می شود. در سمپوزیوم  به پرسش هایی اساسی درباره آینده شهر های ایران در همفکری و همگامی میان  معماران ، شهرشناسان و  انسان شناسان  خواهد پرداخت

جایی به نام خانه، رویایی به نام آرامش

گفتگو با سحر/ سعیده بوغیری
خانه سحر

پس از مدتها سحر را در یک میهمانی دیدم. دیگر یادم نمی آید آخرین بار که یکدیگر را دیدیم، کی و کجا بود. نگاهی که به دوروبرم می اندازم، متوجه می شوم مدتهاست خیلی ها را ندیده ام. شاید وجود وایبر وواتس اپ به ما کمک کرده که کمبود حضور فیزیکی را از یاد ببریم یا محو تدریجی آن در زندگی امروز، دست کم تا مدتی آنقدرها آزارمان ندهد. اما نمی توانم انکار کنم شبی لذتِ بودن در یک میهمانی، گپ زدن و میوه پوست کندن، برایم تا اندازه ای مثل فلاش بکی کوتاه به دوران نوجوانی است.

رونمایی کتاب روایت‌های آوانگارد

روابط عمومی
IMG_0940.JPG

کانون معماران معاصر برگزار می کند: رونمایی کتاب روایت‌های آوانگارد
این نشست با حضور پویان روحی، ایمان رئیسی، ارش بصیرت و پرشیا قره‌گوزلو، روز سه شنبه، مورخ 29اردیبهشت 1394 از ساعت 15تا 17در محل کانون معماران معاصر واقع در شهرک غرب. فاز3. خیابان حسن سیف. کوچه دوم. پلاک 7 برگزار خواهد شد، لازم به ذکر است حضور برای عموم ازاد خواهد بود. 

برگزاری دوره ی فضا به مثابه نظام شناختی – حسی

کانون معماران معاصر
unnamed.jpg

با حرکت از نظریه برگسونی درباره فضا و تداوم زمانی می توان این نظریه را به نظریات مشابه ی که به طور انضمامی در انسان شناسی و جامعه شناسی شهری، به فضا پرداخته اند، ارتباط داد. در اینجا به طور خاص، نظریات هانری لوفبور، پیر دوسانسو، میشل دو سرتو ... در نگاهی است که به شهر بودگی فضا و به زمان ِ شهری به عنوان زمان روزمره دارند. بحث عمدتا بر سر آن است که در جهان معاصر و متاخر سرمایه داری

کانون معماران معاصر برگزار می کند: چهارگفتار در شناخت رم کولهاس

روابط عمومی
 کولهاس.jpg

او مجادله برانگیزترین معمار معاصر است، تقریبا تمام منتقدین و تئوریسین های به نام معماری در موردش نوشته اند، تعداد بسیار زیادی از معمارانی که برای خودشان اسم و رسمی دست و پا کرده اند از محصولات دفتر معماری او هستند، تقریبا هیچ مدرس معماری ای نیست که برای معرفی نمونه های موردی به دانشجویانش به او و اثارش ارجاع ندهد، کتاب هایی که او نوشته یا در تولیدشان نقش داشته همین حالا به کتب کلاسیک معماری معاصر تبدیل شده اند، تقریبا هیچ نشستی با محوریت معماری معاصر نیست که برگزار شود و در قالب ان سخنرانان به او اشاره نکنند، اری رم کولهاس به احتمال زیاد مهمترین معمار زنده دنیاست، او غولی ایست ایستاده بر شانه غول های دیگر...

چه کسی از فرنک گری می ترسد؟ یا چگونه زیبایی شناسی و سیاست به هم گره می خورند؟

فیلیپ نوبل برگردان آرش بصیرت
Eisenhower-Memorial.jpg

شبی دلنشین در اواخر دهه 90، من و چندتایی از دوستانم در بارِ اویستر در ترمینالِ گرند سنترال جمع شده بودیم. در سالن اتاقی بود که یکی از دیواره های پوشیده با چوبش مملو از تصاویر اویزان کشتی های قدیمی و ماهی های ورزشی تاکسیدرمی شده و عکس هایی از مردمی بود که سر کار می رفتند. متصدی یان بار بی نظیر بودند، ان ها هم سفارش شما را به خاطر می سپردند و هم شماره قطارتان و به گونه ای خدمات می دادند که شما در موعد مقرر از سالن خارج شوید و به موقع به قطار برسید. ان جا مامنی بود برای ارزش های مدنی از دست رفته ای مثل ـ کامیونیتی، سلسله مراتب و احترام ـ و البته وجوه زیبایی شناسانه ی متناسب و هم خوان با ان ها، به بیان دیگر یک بهشت برای محافظه کاران.

ادراکات حسی و پدیده‌شناسی فضای ساخته‌شده

علی اکبری
five-senses-.jpg

از آنجا که تنها راه ارتباطی انسان با جهان خارج، حواس پنج‌گانة اوست، پرسش از سازوکارهای حواس پنجگانه در ادراک محیط‌ساخته‌شده مهم تلقی می‌گردد. اهیمت موضوع آنجا دوچندان می‌شود که آدمی در آستانة ورود به دورانی است که واقعیت و مجاز در هم‌آمیخته و فریفتن حواس پنج‌گانه به دست فناوری دیجیتال امکان‌پذیر شده است. در این میان ساخت فضای مجازی یا واقعی، و مرتبة واقعیت هر یک محل محل مکث و

نگاهی به رمان میرا: تجربه انسان از معماری و فضای شهری

محسن صف‌شکن
5607388-M.jpg

میرا نام اولین رمان کریستوفر فرانک نویسنده فرانسوی است که با نگاهی آینده‌نگر و طنزی تلخ جامعه‌ای را ترسیم می‌کند که در پی از بین بردن فردیت انسان‌ها است و همواره تلاش می‌کند تا با سرکوبگری تمام افراد را اصلاح کند و به نظمی که خود می‌خواهد برساند. این همان نقطه‌ای است که تفاوت‌های فردی زیر سؤال می‌رود و خبری از فعالیت‌ها و روابط انسانی در شکل آزاد آن نخواهد بود

تمامی حقوق این پایگاه برای «انسان شناسی و فرهنگ» محفوظ است.