در یکی دو دهه ی اخیر، در پس پرسش از امکان جامعه شناسی ابن خلدون، میان دو گروه، بحثی اساسی در باب چگونگی برخورد با سنت و امکان تجدید آن در دوران مدرن درگرفته است. در یک سو گروهی عموما متشکل از جامعه شناسان قرار دارند و از آنچه ابن خلدون در مقدمه نگاشته است، بی هیچ کم و کاست جامعه شناسی اخذ می کنند. به عقیده ی ایشان برای تداوم سنت و پرهیز از فروغلتیدن در دام غرب زدگی، چاره ای جز تکیه به