انسان شناسی کاربردی جنبه ای از انسان شناسی است که در خدمت نیازهای جامعه کاربردی و یا سازمانی است. این شاخه از انسان شناسی در اروپا در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم آغاز شد؛ یعنی زمانی که اطلاعات قوم نگاری جمع آوری شده توسط مدیران استعماری بلژیکی، فرانسوی، بریتانیایی، آلمانی و روسی مورد استفاده قرار گرفت. در امریکای شمالی دولت مکزیکی اولین دولتی بود که در سال 1917 سودمندی این دانش را

یک چهارم پایانی قرن بیستم شاهد افزایش دخالت انسان شناسان اجتماعی در فرایند پیوستنِ پر شتابِ کشورهای استعماری پیشین به سیستم اقتصادی جهان بود. تحت عنوان توسعه، این فرایندِ پیوستن شامل انتقال فن آوری، سرمایه گذاری و تخصص از کشورهای صنعتی شمال به کشورهای فقیر از طریق  سازمان های چند ملیتی، دولتی و غیر دولتی و به طور فزاینده ای توسط شرکت های بخش خصوصی است. با وجود اینکه برخی انسان