اسطورۀ «سرنخ»

بهار مختاریان

  در فرهنگ های لغت سرنخی از واژۀ «سرنخ» نیست. معنا بر همۀ ما روشن است! یعنی «نخستین نشانه ای که ما را در امری دشوار و پیچیده هدایت کند». اما این راه نما یا دلالت گر چه ارتباطی با نخ دارد؟ نخی که اگر سرش را به دست آوری، راهنما است.  ریشه شناسی از دو واژۀ  «سر» و «نخ» هم چندان روشنگر نیستند. سرنخ ِ«سرنخ» کجاست؟ باید جایی باشد و گرنه تا کنون هزاران پرسش از خود بر انگیخته بود. شاید هم این قدر روشن است که نیاز به پرسشی نیست. مترادف با این اصطلاح، صورت «سررشته» نیز هم معنای آن است. در ادبیات فارسی کاربرد «سررشته» بیشتر از «سرنخ» ست و آن هم به معنی، «آگاهی، چاره، تدبیر و مقصود» که در اشعار فارسی مثال بسیار دارد و برای نمونه می توان به فرهنگ دهخدا نظری انداخت و بالتبع اصطلاحاتی چون «سررشته از دست دادن»، «سررشته به دست افتادن»، «سررشته گم کردن» و... با آن ساخته شده که بایستی همه به چیزی دلالت کنند، اما به چه چیزی؟

برای خواندن مقاله در زیر کلیک کنید:

 

پیوستاندازه
Microsoft Office document icon 4233.doc59 KB

دوست و همکار گرامی


چنانکه از ​فعالیت های داوطلبانه کانون ​«انسان شناسی و فرهنگ» و ​مطالب منتشر شده​ در سایت آن​ ​بهره می برید و انتشار آزاد این اطلاعات ​و استمرار این فعالیت ها را مفید می دانید، لطفا در نظر داشته باشید که در کنار همکاری علمی، نیاز به کمک مالی همه همکاران و علاقمندان نیز وجود دارد. کمک های مالی شما حتی در مبالغ بسیار اندک، می توانند کمک موثری برای ما باشند.

لطفا کمک های خود را به حساب زیر واریز کنید و در صورت دلخواه با ایمیل به ما اطلاع دهید.

شماره حساب بانک ملت: 117360766


شماره شبا: IR98 0120 0000 0000 0117 3607 66


شماره کارت: 7634-4916-3372-6104


به نام آقای رضا رجبی

نویسنده

مختاریان، بهار

مطالب نویسنده