روند خصوصی سازی، حقوق بشرِ، رسانه ها و اتحادیه ی اروپا

زاین رضا برگردان عاطفه اولیایی
روند خصوصی سازی، حقوق بشرِ، رسانه ها و اتحادیه ی اروپا/ زاین رضا (Zain Reza)  برگردان  عاطفه اولیایی / یانیس واروفاکیس،  اقتصاد دان و وزیر دارایی سابق یونان مؤسس  DiEM25  (جنبش دمکراسی در اروپا در ۲۰۲۵)، طی مصاحبه ای از روند  خصوصی سازی، حقوق بشر، رسانه ها و تجربیاتش در اتحادیه ی اروپا و ظرفیت سرمایه داری برای اصلاح  سخن می گوید. گزارشگر (گ):در دسامبر ۲۰۱۵، چهارده فرودگاه منطقه ای یونان به مالکیت خصوصی فراپورت در آمد.  ۴۵,۸ درصد از فراپورت متعلق به لوفت هانزاست.  آیا این خصوصی سازی به نفع مردم یونان بوده اس

یانیس واروفاکیس،  اقتصاد دان و وزیر دارایی سابق یونان مؤسس  DiEM25  (جنبش دمکراسی در اروپا در ۲۰۲۵)، طی مصاحبه ای از روند  خصوصی سازی، حقوق بشر، رسانه ها و تجربیاتش در اتحادیه ی اروپا و ظرفیت سرمایه داری برای اصلاح  سخن می گوید.

گزارشگر (گ):در دسامبر ۲۰۱۵، چهارده فرودگاه منطقه ای یونان به مالکیت خصوصی فراپورت در آمد.  ۴۵,۸ درصد از فراپورت متعلق به لوفت هانزاست.  آیا این خصوصی سازی به نفع مردم یونان بوده است؟‌

یانیس (ی):  با خصوصی سازی موافق یا مخالفم هستم؟  پاسخم آن است که بستگی دارد.  خصوصی سازیِ چه و تحت چه شرایطی؟‌  مثلا فکر نمی کنم که خصوصی سازی شرکت  تله کام بد فکری بود ولی مخالف خصوصی سازی برق هستم زیرا به نظرم هرگز موفق نخواهد بود  و نتیجه عدم کارآیی و فساد است مثل مورد کالیفرنیا. در مورد فرودگاه ها، حتی برای یک نيولیبرال خصوصی کردن  چهارده شرکت و فروش آن به  یک مشتری باید سؤال برانگیز باشد.  وقتی مارگارت تاچر روند خصوصی سازی را  مطرح ساخت،  در انگلستان زندگی می کردم و علیه این سیاست فعال شدم.  فکر نمی کنم  تاچر با فروش چهارده فرودگاه به یک شرکت موافق بود زیرا دلیل آن خصوصی سازی، رقابتی کردن بازار بود ولی  این جریان به استعماری کردن اقتصاد یونان می انجامد که در نهایت نه به نفع  آن شرکت، نه اقتصاد و نه مردم است. اگر در پی اصلاح  کشورید،  مردم نباید احساس کنند تحت استثمار قرار گرفته اند.  

گ: ولفانگ سوبل از  الزام اخلاقی یونان در مورد باز پرداخت وام  هایش سر و صدای زیادی به پا کرده است. در آلمان به خاتمه ی وضعیت بد و درد آور یونانی ها  برخورد اخلاقی نشده است.    «یادداشت تفاهم»  را در چارچوب دو  بند از «اعلامیه ی حقوق بشر»  بررسی کنیم:

 ۱)« تمام ابنای بشر آزاد زاده شده و در حرمت و حقوق با هم برابرند. عقلانیت و وجدان به آنها ارزانی شده و لازم است تا با یکدیگر عادلانه و برادرانه رفتار کنند.» نظرتان در این مورد چیست؟

ی: مسلما متنی قابل تقدیر است، اما با سیاست ترویکای  اروپا  یا آن ساخت و پاخت ها و توطئه ها  زیاد  مناسبتی ندارد. بگذارید یک مورد را روشن کنم:  این اخلاق گرایی در باره ی وام ها  باید متوقف شود. فراموش نکنیم که در قرن ۱۹ جرم نپرداختن وام ، زندان بود.  سرمایه داری که توانایی پرداخت وام هایش را نداشت به زندان می افتاد و این  به معنای خاتمه ی  زندگی انسانیش بود.  سرمایه داری زمانی دوباره رشد کرد که  مفهوم « مسؤلیت محدود» مطرح شد.  سرمایه داری می توانست   دار و ندارش را ببازد ولی این به معنای به زندان افتادن فرزندانش نبود.  با مطرح ساختن معیار های اخلاقی در سرمایه داری، اصل این نظام را به زیر سؤال می برید. بنا بر این حتی  از دید فردی  لیبرال که به معجزه ی رشد به کمک بازار معتقد باشد،  این برخورد مفید نیست.  فراموش نکنید که در ۱۹۵۳،   آلمان فرصت دوباره برخاستن را  داشت،  زیرا که آمریکایی های در کنفرانس لندن بر بخشیدن ٪۶۰ وام هایش  پافشاری کردند.   محکوم کردن کل یک نسل به جرم وامی که هرگز نمی بایست تلنبار می شد، خدمتی به اروپا نیست.

گ: و در مورد دومین بند و رسانه ها صحبت کنیم: حزب کار انگستان شما را برای یک سری سخنرانی  دعوت کرد. کوربن سوسیالیست چند ماه پیش به رهبری این حزب انتخاب شد.  رسانه ها حمله ای بی امان را بر وی آغاز کردند و حتی گاردین او را «ضد ـ اتحادیه اروپا» خواند.  به نظر شما چپ چگونه می تواند  از خود در مقابل  این حملات رسانه های میانه رو و راست گرا دفاع کند؟

ی: با بی توجهی به آن ها،  اعلام سیاست هایی منطقی و مناسب و تسخیر روح و قلب مردم.  واسطه زدایی راه چاره است. باید مستقیما با مردم سخن گفت. در آن صورت رسانه ها نیز مواضع خود را تغییر خواهند داد.

گ:  در مورد مذاکرات  سیاستمداران  مثل  تاریخ های سررسید،  گفتگو ها و غیره اطلاعات بسیار کمی پخش می شود.  جیمز گالبرایت ابراز کرد که مذاکرات اتحادیه ی اروپا بسیار  نامنظم بود و فرستاده ی ما نیز از  یونان خبر داد که سیاستمداران یونانی هرگز زمان کافی برای مباحثات معنا دار نداشته و  نتوانسته اند  مردم  را از پیشنهادات با خبر کنند. تجربه ی  شما از روند مذاکرات چه بوده است؟

ی:  بد تر از این.   همان طور که کسیسنجر گفته بود : « وقتی می خواهم با رهبران اروپایی  صحبت کنم،  نمی دانم چه کسی را مورد خطاب قرار دهم به چه کسی تلفن کنم؟  شماره تلفنی ندارم!» این درست همان احساسی است که من داشتم.  در ظاهر با اروپا مذاکره می کردیم ولی اروپا در واقع  سه نهاد بود ( ترویکا) و هر کدام با برنامه ی خود و البته برنامه هایی ناهمگون با   یکدیگر. مثلا صندوق بین اامللی پول بسیار با ما راه می آمد.   به منظور یاری به اقصاد کلان یونان و  اصلاح  آن،‌ اولین بخش مهم این  معامله باید بخشودگی وام باشد.    کمیته، از ترس چند وزیر مالی مخالف این پیشنهاد، آن را نادیده گرفتند.  بانک مرکزی اروپا نیر برنامه ی خاص خود را دارد. در این نهاد، مواضع رئیس کمیسیون  با ‌اعضای کمیسیون بسیار متفاوت است. بنابر این معلوم نیست با چه کسی باید مذاکره کرد. این نهاد ها به طور افقی و عمودی پارچه پارچه شده اند.   و اما موردی بسیار تعجب آور آن است که  طرف  مذاکره هرگز پیشنهادی ارايه نکرد!   ا ۲۵  ژوئن ۲۰۱۵،  پیشنهادی نبود که در باره اش مذاکره شود و یا خبر آن به مردم داده  شود.  در فاصله ی ژوئن تا ژانویه، گویی دور خود می چرخیدیم.  از مواضعمان در مورد خصوصی کردن سؤال می شد و ما توضیح می دادیم و آن ها مخالفت می کردند و ما دوباره پیشنهادات جدید می دادیم  و جواب می آمد که: «پس  مالیات بر ازرش اضافه  VAT« چه؟  ما توضیح می دایدم و آن ها  پیشنهادمان را رد می کردند.

گ: و شما حتی پیشنهاد ۵۰۰ نفر مشاور مالیاتی  از جانب آلمان را داده بودید؟

ی: پیشنهادات بسیاری دادیم. من حتی پیشنهاد  تخفیف وام که  سنت آلمانی است   را  دادم  ولی قبول نشد.  اشتباه نشود:  طرف مقابل هیچگاه  در پی مذاکره  به منظور یافتن راه حلی با ما نبود بلکه  خوار کردن حکومتی بود که رو در رویشان ایستاد و ابراز کرد که برنامه ی پنج سال گذشته   ترویکا  برای یونان    با شکست روبرو شده است. سیاست جنگ قدرت به شیوه ی قرن نوزدهمی! 

گ: دلیل اساسی  این بحران چه بوده است؟  ویوک چیبرِ استاد جامعه شناسی و سیاست طی سخنرانیش  بیان کرد  که به لحاظ ساختاری، دولت ها  علیه کارگران و به نفع سرمایه داری تبعیض قايل می شوند، و حتی زمانی که احزاب چپ به قدرت می رسند  قبل از هر چیز به سراغ سرمایه داران می روند زیرا در صورتی که آن ها از برنامه ی حزب راضی نباشند،د دست به اعتصاب سرمایه گذاری می زنند تا دولت  را از  منابع مالی لازم محروم کنند. در نهایت کسانی که برای چپ رأی داده اند به احزاب دیگر روی  آورده  و حزبی را که قبلا برایش رأی داده بودند برکنار می کنند.   نظرتان چیست؟  آیا فکر می کنید اصلاحات بدون بسیج  بزرگ توده ها ممکن است؟ آیا همیشه در  تله ی مبارزه با سرمایه باقی خواهم ماند یا بدیلی وجود دارد؟ 

ی:  به عنوان چپ گرا  پاسخم روشن است. مبارزه ی ما آسان نیست. با برنامه ی  بازتوزیع سود تا دستمزد، مالیات بستن به یک دهم  درصدی ها،  کارمان آسان نیست!  « مثلت گناه» تا آخرین لحظات یا شما در جنگ است: صاحبان رسانه ها،  بانک ها و پیمانکاران بزرگ دولت!  ولی خوب در کشور هایی مانند انگلیس، هند، کانادا و ایالات متحده شانس دارید.  در اروپا اوضاع بسیار بدتر است زیرا که مجلسی نداریم که خواستار  و قادر به حساب رسی  باشد. با وجود برخورداری از سیاست بازار، پولی، و  غیره  مجلسی  که حتی  به طور نظری  بر اجرا گذاشتنشان  نظارت کند نداریم. در آمریکا کنگره هست، در انگلیس مجلس عوام و حتی  مجلی اعیان برای ایجاد محدودیت هایی هست! در اروپا مجلس هست  ولی طبق تعریف قادر به  قانون گذاری نیست.    گروه یورو  در باره ی  کار، بازار های یونان، اخذ تصمیم می کند  ولی هیچ پارلمانی نیست که با آن مخالفت کند.   در واقع، پارلمان یونان و یا آلمان می تواند  وزیر امور مالی آلمان  یا یونان  را اخراج کند زیرا عضو یونانی گروه یورو   می تواند به پارلمان یونان برود و بگوید: « با  برنامه ی گروه یورو مخالفم.»  بنابراین دچار  کمبود  اساسی  دمکراسی لیبرال حتی دمکراسی سرمایه داری  بوژوا  لیبرال هستیم.  بنا بر این حمایت از ضعفا در منطقه ی یورو بسیار سخت تر از چنین مبارزه ای در  ایالات متحده و یا انگلیس است.

 

 (Zain Reza) 

 

http://www.actvism.org/en/politics/varoufakis-privatization-capitalism/

 

**********

این مطلب بخشی از کتابی است که  به زودی از طرف انتشارات انسان شناسی و فرهنگ منتشر خواهد شد. نقل قول و هر گونه  انتشار این مطلب بدون اجازه  کتبی و رسمی موسسه انسان شسی و فرهنگ ممنوع و قابل پیگرد قانونی است. متن منتشر شده برای جلوگیری از تقلب های احتمالی فاقد  منابع 

درونی بوده و بخش هایی از متن اصلی در آن خذف شده است یا بدون آنکه به اثر خدشه ای وارد شود تغییر کرده اند. متن نهایی و کامل در  شکل  کتاب منتشر خواهد شد.

******************

دوست و همکار گرامی


چنانکه از ​فعالیت های داوطلبانه کانون ​«انسان شناسی و فرهنگ» و ​مطالب منتشر شده​ در سایت آن​ ​بهره می برید و انتشار آزاد این اطلاعات ​و استمرار این فعالیت ها را مفید می دانید، لطفا در نظر داشته باشید که در کنار همکاری علمی، نیاز به کمک مالی همه همکاران و علاقمندان نیز وجود دارد. کمک های مالی شما حتی در مبالغ بسیار اندک، می توانند کمک موثری برای ما باشند.

لطفا کمک های خود را به حساب زیر واریز کنید و در صورت دلخواه با ایمیل به ما اطلاع دهید.

شماره حساب بانک ملت: 117360766


شماره شبا: IR98 0120 0000 0000 0117 3607 66


شماره کارت: 7634-4916-3372-6104


به نام آقای رضا رجبی

نویسنده

اولیایی، عاطفه

مطالب نویسنده