نازنینی که از دست رفت!

عاطفه اولیایی

نازنینی  که از دست رفت.

 سی ام بهمن ۱۳۹۴ معادل ۲۱ فوریه ۲۰۱۶ خاموشی امبرتو اکو،‌ فیلسوف، نشانه شناس، ادیب و نویسنده ی عالیقدر ایتالیایی را در سن ۸۴ سالگی درمیلان رقم زد. او که  در خارج از ایتالیا  و بین عامه خوانندگان، به خاطر رمان «  نام گل سرخ» مشهور شده بود،  ید طولایی در مطالعه و تفسیرو تحلیل فرهنگ ها و خرده فرهنگ ها از ورای نشانه هایی هر قدر به ظاهر بی ارزش ( ازمیکی موس گرفته تا سوپر من )‌ و نیز استفاده از آن ها در نگارش رمان های  بی نظرش داشت. چنین تبحر، همراه با شوخ طبعی اکو، دلنشینی دشوار ترین متون وی را تضمین کرد.   رمان « آونگ فوکو» (داستان زندگی فیزیک دان فرانسوی ـ ۱۸۰۰) را  با  تار های  معادلات ریاضی و  پود های  کبالا و شخصیت های دیسنی بافت.   «گورستان پراگ»  داستان های اکثرا واقعی توطئه هایی است انباشته از قرون وسطی تا قرن نوزده که به سوزاندن یهودیان در کوره های هیتلر انجامید.  چه به درستی ادعا داشت: « در قرون وسطی می زییم»!مگر نه آن که «  نام گل سرخ» در بسیاری موارد بازگویی اتفاقات روزمره ی دوران ماست؟

اکودر ۵ ژانویه ی ۱۹۳۲ در آلسندریای پیه مون در شمال شرقی ایتالیا به دنیا آمد. وی همواره  گنجینه ی کتاب های  پدربزرگ، داستان های مادر بزرگ،  خاطرات  زندگی دردوران فاشیسم، وجداییش از کلیسای کاتولیک را از فاکتور های تعیین کننده ی علائق بعدی خود می شمرد. او نه تنها به پنج زبان (به علاو ی لاتین و یونانی کلاسیک)، با مردم  سراسر جهان صحبت کرد بلکه دانشجویانش را نیز از گفتگوهای شبانه و طولانی در بارهای بولونیا محروم نساخت.

 اکو  خود را محبوس شهرتش می یافت، وی نه برای خاموش کردن عطش خوانندگان ( شایعه ی نوشتن رمانی در باره ی موزارت) بلکه برای پاسخگویی به  نیاز خود  با وسواس به انتخاب موضوع رمان هایش فکر می کرد  زیرا که فکر می کرد  »مردم از چیز های ساده خسته شده اند».

توجه وتحلیل نشانه های اتفاقات روزمره و آنچه را که «عادی» می خوانیمشان و پیوندشان به گذشته های بسیار دور مرا به خواندن  و ترجمه ی  نوشته های اکو  جذب کرد

این خلاصه نه بازتاب والایی اکو بلکه غم  از دست دادن نازنینی است غیر قابل جایگزینی.

 و این هم پایانی پیرو خواسته ی خودش: 

چند دهه پیش در برنامه تلویزیونی آپوستروف که از تلویزیون کانال 2 فرانسه پخش می شد و با نویسندگان مختلف گفتگو می کرد  به نام"بیوگرافی چینی" و معمول بود  در پایان برنامه چند سوال نسبتا خنده دار بپرسند، وقتی از اکو پرسیدند ماده مخدر مورد علاقه اش چیست گفت "من متاسفانه سیگار می کشم ولی مخدر مورد علاقه ام خوابیدن است. سوال دیگر این بود که بعد از مرگ اگر می توانست با کسانی که برای دفنش جمع شده اند ارتباط برقرار کند  به آنها چه می گفت جواب داد می گویم "دست از سرم بردارید".

یادش زنده باد

 

********************

صفحه ی امبرتو اکو  در انسان شناسی و فرهنگ:

http://old.anthropology.ir/node/28529


صفحه ی عاطفه اولیایی در انسان شناسی و فرهنگ: 
http://anthropology.ir/oliaiatefe
 *********************

 

دوست و همکار گرامی


چنانکه از ​فعالیت های داوطلبانه کانون ​«انسان شناسی و فرهنگ» و ​مطالب منتشر شده​ در سایت آن​ ​بهره می برید و انتشار آزاد این اطلاعات ​و استمرار این فعالیت ها را مفید می دانید، لطفا در نظر داشته باشید که در کنار همکاری علمی، نیاز به کمک مالی همه همکاران و علاقمندان نیز وجود دارد. کمک های مالی شما حتی در مبالغ بسیار اندک، می توانند کمک موثری برای ما باشند.

لطفا کمک های خود را به حساب زیر واریز کنید و در صورت دلخواه با ایمیل به ما اطلاع دهید.

شماره حساب بانک ملت: 117360766


شماره شبا: IR98 0120 0000 0000 0117 3607 66


شماره کارت: 7634-4916-3372-6104


به نام آقای رضا رجبی

نویسنده

اولیایی، عاطفه

مطالب نویسنده