درس هایی از یک تحریم (لوموند دیپلماتیک: ژانویه 2015)

سرژ حلیمی برگردان شهباز نخعي

به نظر می آید که شکست انتخاباتی رییس جمهوری امریکا در نوامبر گذشته، او را سرحال تر کرده باشد.  او که درسال ۲۰۰۸ پیروزمندانه به کاخ سفید راه یافت و در طول دوسال نخست دوره اول ریاست جمهوری از حمایت چشمگیر دومجلس قانون گذاری برخوردار بود، از همه اینها بهره ای جز اصلاحی مختصر در نظام سلامت و کشمکش هایی کسل کننده با نمایندگان جمهوری خواهی که درپی تخریب او بودند نبرد (۱).

 درعوض، پس از آن که حزب او در انتخابات میان دوره ای با شکستی سخت روبرو شد و عمر حرفه ای سیاسی اش به پایان رسید، آقای باراک اوباما دست به چندین گزینش جسورانه زد.  ازاین جمله می توان به اعلام یک توافق مهم زیست محیطی با چین، بخشودگی ۵ میلیون مهاجران غیرقانونی و برقراری روابط دیپلوماتیک با هاوانا نام برد.  آیا دموکراسی امریکایی ایجاب می کرد که اجرای این تصمیم های معقول موکول به زمانی شود که نه ناگزیر از کسب رضایت سناتورهای دوآتشه و نه مجبور به کسب نظر لابی های ثروتمند باشد؟

لغو تحریم تحمیل شده بر کوبا درسال ۱۹۶۲ توسط جان اف کندی، تصحیح یک تجاوز به حقوق بین المللی است که هرسال تقریبا همه حکومت های دنیا آن را محکوم می کردند.  این حکومت ها بی تردید درمی یافتند که در ورای بهانه های اخلاقی عنوان شده توسط ایالات متحده (حقوق بشر، آزادی وجدان)، که همه کس می داند در عربستان سعودی، کشورمتحد امریکا یا در گوآنتانامو تاچه حد محترم شمرده می شود، برای واشنگتن اصل موضوع بغض و کینه جویی بود، زیرا در چند ده کیلومتری فلوریدا کشوری کوچک در مدتی طولانی و تقریبا به تنهایی، جرات کرده بود دربرابر امپراتوری امریکا سربرافرازد.  دراین نبرد حفظ حرمت و شان و حاکمیت، به طور قطع داوود* برنده شده است.

ولی در چه وضعیتی... اگرچه تحریم واشنگتن به هدف «تغییر رژیم» هاوانا دست نیافت، اما مدلی که کوبا می خواست ارایه کند را ازبین برد.  درسال ۲۰۱۰ فیدل کاسترو در پشتیبانی از اصلاحات «لیبرال» برادرش رائول گفت: [این مدل] «حتی برای خود ما نیز کارآمد نیست».  پس از فروپاشی بلوک اتحاد جماهیر شوروی، که کوبا تقریبا برای همه چیز به آن وابسته بود، قدرت خرید کوبایی ها به شدت تنزل یافت.  بیشتر آنها در اقتصادی تباه شده با ریاضت کشی مزمن و پیروی از حس هرکس به فکر خویش بودن، به زندگی ادامه می دادند (۲).  در کوبا آزادسازی به ویژه به این معنی است که امکان داده شود حقوق بگیران تقریبا همه کسب و کارهای کوچکی که در اختیار دولت است، مالک این کسب و کارها شوند.

رییس جمهوری اوباما در توجیه تصمیم تاریخی خود، که خیلی زود با استقبال موسسات بزرگ که خواهان گسترش داد وستد با کوبا هستند (آمریکن ایرلاینز، هیلتون، پپسی کولا و...) روبرو شد گفت: «کوشش برای فروپاشی کوبا نه درخدمت منافع امریکاست و نه به نفع مردم کوبا.  حتی اگر این امر توفیق می یافت – که درطول ۵۰ سال با شکست روبرو شد – ما می دانیم که کشورهایی که مردم آن دچار هرج و مرج نشوند مستعد دگرگونی به شکلی پایدار هستند».

آنچه می ماند این است که واشنگتن، برلن، لندن و پاریس این درس را، بدون آن که ۵۰ سال انتظار بکشند، درمورد روسیه به کاربندند.

*       اشاره به افسانه نبرد داوود و گولیات. م.

۱- مقاله «آیا ایالات متحده اصلاحات پذیر است ؟» لوموند دیپلماتیک ژانویه ۲۰۱۰

http://ir.mondediplo.com/article1501.html

۲-

Renaud Lambert, « Ainsi vivent les Cubains », Le Monde diplomatique, avril 2011.

 

پرونده ی لوموند دیپلماتیک:

http://anthropology.ir/node/15007

دوست و همکار گرامی


چنانکه از ​فعالیت های داوطلبانه کانون ​«انسان شناسی و فرهنگ» و ​مطالب منتشر شده​ در سایت آن​ ​بهره می برید و انتشار آزاد این اطلاعات ​و استمرار این فعالیت ها را مفید می دانید، لطفا در نظر داشته باشید که در کنار همکاری علمی، نیاز به کمک مالی همه همکاران و علاقمندان نیز وجود دارد. کمک های مالی شما حتی در مبالغ بسیار اندک، می توانند کمک موثری برای ما باشند.

لطفا کمک های خود را به حساب زیر واریز کنید و در صورت دلخواه با ایمیل به ما اطلاع دهید.

شماره حساب بانک ملت: 117360766


شماره شبا: IR98 0120 0000 0000 0117 3607 66


شماره کارت: 7634-4916-3372-6104


به نام آقای رضا رجبی

نویسنده

نخعی، شهباز

مطالب نویسنده