دستگاه تنبیه (لوموند دیپلماتیک: مه 2014)

سرژ حلیمی برگردان شهباز نخعي

رویای اروپایی تبدیل به چه شده است؟  یک دستگاه تنبیه.  هرقدر که عملکرد این دستگاه دقیق تر  می شود، این احساس دست می دهد که نخبگان جناح های مختلف ازهر بحران برای سخت ترکردن سیاست های ریاضتی و تحمیل غول شیر(شیمر) فدرال شان سود می جویند (١).  این نیت دوگانه با هماهنگی شوراهای اداری و هیات های تحریریه نشریات نیز روبرو می شود.  اما، حتی با افزودن بخشی از ویژه خواران آلمانی و چند نام مستعار لوکزامبورگی و بیشتر مدیران سوسیالیست فرانسوی به این بخش نحیف، شالوده مردمی «پروژه اروپایی» کنونی گسترش زیادی نمی یابد.

اتحادیه اروپا بی وقفه درحال سرزنش و توبیخ حکومت هایی است که دغدغه اصلی شان کاهش کسر بودجه، حتی زمانی که بیکاری افزایش می یابد، نیست.  از آنجا که این حکومت ها بدون آن که از آنها درخواست شده باشد، از دستورها اطاعت می کنند، اتحادیه اروپا گاه برنامه هایی تصحیحی را بر آنها تحمیل می کند که دارای اهدافی با رقم های اعشاری دقیق است و جدول اجرایی زمان بندی شده نیز دارد.  درعوض، هنگامی که شمار فزاینده ای ازبیماران اروپایی، به خاطر فقدان منابع ناگزیرند از درمان خود چشم بپوشند، زمانی که میزان مرگ و میر کودکان رشدی فزاینده  می کند و مانند یونان مالاریا ازنو ظاهر می شود، دولت های ملی هرگز بیمی از غضب کمیسیون بروکسل ندارند.  سیاست هایی که در زمینه بودجه و بدهی بسیار شدید و جدی است، در مورد «معیارهای همگرایی» درعرصه های اشتغال، آموزش و سلامت وجود خارجی ندارد.  با این حال، مسایل به هم وابسته اند: قطع هزینه های عمومی تقریبا همیشه به معنی کاهش شمار پزشکان در بیمارستان ها و محدودکردن دسترسی به خدمات پزشکی است. 

بیش از «بروکسل»، که راه معمول برون رفت از همه نارضایتی هاست، دو نیروی سیاسی  به ترغیب تغییرشکل کامل جزم های پولی پرداخته اند.  از دهها سال پیش، سوسیالیست ها و لیبرال ها قدرت و کرسی های پارلمان اروپا، کمیسون اروپایی و مجالس بیشتر پایتخت های قاره کهن را تقسیم می کنند (٢).  آقای خوزه مانوئل باروسو، لیبرال دوآتشه و هوادار جنگ عراق، پنج سال پیش یک بار دیگر به درخواست هماهنگ ٢٧ رئیس حکومت و دولت اتحادیه اروپا، از جمله سوسیالیست ها، به ریاست کمیسون اروپایی برگزیده شد با آن که هریک از آنان از ترازنامه درحد تعجب برانگیز ناکارآمد او آگاهی داشتند.

درحال حاضر یک سوسیال دموکرات آلمانی، آقای مارتن شولز و یک دموکرات مسیحی لوکزامبورگی، آقای ژان کلود ژونکر برای جانشینی او رقابت می کنند.  مناظره ای تلویزیونی در ٩ آوریل آنها را «رودررو» قرارداد.  یکی می گفت «سرسختی برای به دست آوردن دوباره اعتماد ضروری است»؟  و دیگری پاسخ می داد که «انضباط بودجه ای اجتناب ناپذیر است»؟  تا جایی که اولی، که «اصلاحات» بیرحمانه رفیقش گرهارد شرودر را «دقیقا مدل»ی می دانست که باید تبعیت شود ناگهان از دستش دررفت و گفت  «من نمی دانم چه چیز ما را از هم متمایز می کند».بی شک ایندو اختلافی در استفاده از دستگاه سرکوب اقتصادی اروپائی ندارند. 

١- مقاله

Lire «Fédéralisme à marche forcée », Le Monde diplomatique, juillet 2012

٢- در ژوئیه ٢٠٠٩، حزب (دست راستی) مردمی اروپائی (le Parti populaire européen) و سوسیالیست ها یک «توافقنامه تکنیکی» که منجر به آن شد که جرزی بوزک سیاستمدار محافظه کار افراطی لهستانی ریاست پارلمان را بین سالهای ٢٠٠٩ تا ٢٠١٢ بعهده گرفت و سپس سوسیال دمکرات آلمانی آقای مارتن سولتز جای وی را گرفت.

 

پرونده «لوموند دیپلماتیک» در انسان شناسی و فرهنگ
http://anthropology.ir/node/15007

ویژه نامه ی «هشتمین سالگرد انسان شناسی و فرهنگ» 
http://www.anthropology.ir/node/21139

ویژه نامه ی نوروز 1393
http://www.anthropology.ir/node/22280
 

 

دوست و همکار گرامی


چنانکه از ​فعالیت های داوطلبانه کانون ​«انسان شناسی و فرهنگ» و ​مطالب منتشر شده​ در سایت آن​ ​بهره می برید و انتشار آزاد این اطلاعات ​و استمرار این فعالیت ها را مفید می دانید، لطفا در نظر داشته باشید که در کنار همکاری علمی، نیاز به کمک مالی همه همکاران و علاقمندان نیز وجود دارد. کمک های مالی شما حتی در مبالغ بسیار اندک، می توانند کمک موثری برای ما باشند.

لطفا کمک های خود را به حساب زیر واریز کنید و در صورت دلخواه با ایمیل به ما اطلاع دهید.

شماره حساب بانک ملت: 117360766


شماره شبا: IR98 0120 0000 0000 0117 3607 66


شماره کارت: 7634-4916-3372-6104


به نام آقای رضا رجبی

نویسنده

نخعی، شهباز

مطالب نویسنده