پایان سرافکندگی یک ملت

شروين احمدي

« گورت را گم کن، بدبخت چلمن». این دشنام نه از زبان یک ولگرد خیابانی،  که از دهان  رئیس جمهورفرانسه  خطاب به کسی ادا شد که از فشردن دست او در نمایشگاه کشاورزی سرباز زده بود. هیچ چیز به اندازه این جمله نماد رفتار افراطی، بی حیائی کلامی و بی خردی و نودولتی  سیاسی نیکولا سارکوزی نیست .رئیس جمهور فرانسه که می باید پاسدار نهاد های بنیادین جمهوری، عملکرد درست و برابری شهروندان در مقابل آن باشد، همان کاری را با مقام ریاست جمهوری کرد که با زبان ولتر و ویکتور هوگو با گفتن چنین جمله ای انجام داد.  پنج سال حکومت او هیچ افتخار و سربلندی ای برای فرانسه بهمراه نداشت.

در عرصه داخلی، قبل از هرچیز با آتش افروزی خود را سردار آتش نشانان قلمداد کرد. با توهین و تحریک جوانان فرانسوی آفریقایی تبار حومه شهرها، با اوباش خواند نشان، در همه جا موجب آشوب های شهری شد . سپس خود باز به میدان آمده و با تکیه به لشکری از نیروی های ضد شورش، آرامش برقرار کرد.آنگاه نوبت بیکاران رسید که گویا خود علاقمند به کار نکردن هستند و به دنبال استفاده از امتیازات دولتی اند. پس از آن کارمندان دولت را هدف قرار داد که گویا مشتی بیکاره اند و مسبب بدهی  دولت فرانسه. در تمام دوران حکومت اش، آقای سارکوزی لحظه از تفرقه اندازی، برانگیختن افکار عمومی برعلیه این و یا آن گروه اجتماعی دست برنداشت. رئیس جمهور که می باید متحد کننده یک ملت باشد جز تزریق نفرت در جامعه کاری انجام نداد.

سه عدد بخوبی کارنامه رئیس جمهور بازنده را خلاصه می کنند.

•    افزایش بیکاری : در پنج سال گذشته تعداد بیکاران در فرانسه ١ میلیون  نفر افزایش داشته است. نرخ بیکاری به ١٠ درصد رسید که در سی سال گذشته بی سابقه بوده است. رئیس جمهوری که خود را قهرمان مبارزه با بیکاری معرفی می کرد عملا نرخ آنرا در فرانسه به عددی دو رقمی رساند. در همین فاصله  ٣٥٠ هزار شغل در بخش صنعت از بین رفت و انتقال شرکت ها، و از جمله شرکت های با سرمایه دولتی مانند رنو،  برای تولید در خارج از فرانسه تشدید شد. برخلاف ادعای اندیشه پردازان نئو لیبرال گرد آمده حول رئیس جمهور بازنده انتخابات، بالا بودن هزینه های اجتماعی دستمزد تنها بر ١٠ تا ٢٠ درصد موارد تاثیر داشته است.

•    بدهی دولتی : بدهی دولت فرانسه در پنج سال گذشته ٦٠٠ میلیارد یورو افزایش داشته است و از ٦٤ درصد تولید ناخالص داخلی به ٨٥ درصد آن رسید. برعکس ادعای نیکولا سارکوزی، بحران اقتصادی عامل این افزایش بدهی که معادل یک سوم کل بدهی فرانسه است، نمی باشد.  دیوان محاسبات فرانسه، نهادی مستقل ، در یک گزارش به دقت نشان داده که در بهترین حالت فقط می توان  یک سوم این بدهی را ناشی از رکود اقتصادی دانست. نیکلا سارکوزی در سال ٢٠٠٧ کاهش بدهی فرانسه را یکی از اهداف اساسی خود اعلام کرده بود.

•    رئیس جمهور ثروتمندان : در پنج سال گذشته ٧٥ میلیارد یورو به ثروتمند ترین افراد در فرانسه هدیه مالیاتی داده شد. در حالی که تعداد کسانی که زیر خط فقر زندگی می کنند، در همین مدت ٣٣٧ هزار نفر افزایش داشت و از مرز ٨ میلیون و ٢٠٠ هزار نفر گذشت. در دوران فرمانروائی سارکوزی ، در فرانسه که پنجمین قدرت اقتصادی جهان  است ، از هر ٦ شهروند یک نفر زیر خط فقر زندگی میکند.  
 
در عرصه بین المللی نیز کارنامه رئیس جمهور بازنده انتخابات افتخار آمیز تر نیست.  بلافاصله پس از جورج .د. بوش، نیکلا سارکوزی جای خالی شوالیه جنگ تمدن ها  را اشغال کرد. با این فرق که سیاست آقای بوش در چارچوب پروژه امپراتوری امریکا و با تعریف منافع استراتژیک این کشور در منطقه خاورمیانه و جهان  معنی پیدا می کرد. بعلاوه، رئیس جمهور امریکا بر راس بزرگ ترین ارتش تاریخ قرار داشت و از اینرو زره شوالیه بر تن وی کمترمضحک بنظر می آمد. اما عملکرد بین المللی نیکلا سارکوزی بیشتر به سانچو پانزا (دستیار دون کیشوت) شبیه بود که در غیبت دون کیشوت زره او را به تن کرده باشد. فرانسه هر چه بیشتر در عرصه بین المللی مسخره بنظر می آمد.

کشوری که در زمان تدارک جنگ عراق، از زبان وزیر امور خارجه وقت، آقای دومینیک دویل پن، بانگ عقلانیت بشریت بود، و از اینرو هماهنگ با برجسته ترین لحظات تاریخش، تحسین جهانیان را بر می انگیخت، در دوران   نیکلا سارکوزی با دخالت ناشیانه در موضوعاتی فراتر از حوزه سنتی اش موضوع مزاح همگان می شد. یکروز بنام دفاع از حقوق بشر و دفاع از مردم تبت، جلوی حرکت پرچم المپیک را می گرفت و دو هفته بعد با  خواری به پابوسی  نزد رهبران چین می رفت. بدون داشتن هیچ گونه منافع استراتژیک، و در حالیکه بسیاری از کشورها نیروهای خود را از افغانستان بیرون می کشیدند، نیکلا سارکوزی تعداد نیروهای فرانسه در این کشور را افزایش داد. فرانسه را که همواره، بنا بر سنت ژنرال دوگل، از عضویت ناتو سرباز زده بود، در آستانه فروپاشی این پیمان و در تناقض آشکار با خواست یک پیمان  نظامی اروپائی، به عضویت رسمی ناتو درآورد.  

سال ٢٠٠٨ « اتحادیه برای کشورهای مدیترانه » را بوجود آورد که در درجه اول به دنبال عادی سازی روابط یک سلسله از کشورهای مغرب و اتحادیه عرب با اسرائیل بود. بسیاری از سران شرکت کننده در این کنفرانس بعدها بدنبال انقلاب های بهار عرب سرنگون شدند. وزیر امور خارجه سارکوزی، خانم میشل الیو ماری، در اوج انقلاب تونس، مهمان بن علی، دیکتاتور تونس بود و به وی پیشنهاد همکاری در سرکوب مردم این کشور را داد. سارکوزی که  حامی همه این دیکتاتورها بود، بعد ها در سرنگونی دیکتاتور لیبی،  نقشی اساسی بازی کرد. سرهنگ قذافی که دوست سارکوزی بود و بر اساس پرونده ای که به تازگی از سوی سایت خبری « مدیا پارت » افشا شده ، به مبارزه انتخاباتی سارکوزی در سال ٢٠٠٧ کمک مالی هنگفتی کرده بود، به این دلیل مورد هدف قرار گرفت که علی رغم نزدیکی با غرب و تامین منافع کمپانی های نفتی ، هنوز جزو « دوستان غرب » به حساب نمی آمد. سارکوزی در جریان لیبی عملا سکان وزارت امور خارجه فرانسه را بدست « برنارد هانری لوی » سپرد، که روشنفکری بدنام و سخنگوی رسمی « لیکودیست های » اسرائیل است. چنین عملی در تاریخ سیاست خارجی فرانسه بی سابقه است.

سارکوزی هفته آینده کاخ الیزه را ترک می کند اما در پشت سر، ویرانه ای در داخل و خارج فرانسه به ارث می گذارد. فرانسه با رشد وحشتناک نژاد پرستی ومسلمان ستیزی روبروست. رئیس جمهور جدید و همکاران وی باید بر زهر تفرقه افکنی ای که سالهاست بر کالبد فرانسه تزریق شده فائق آیند. بحران اروپا دامه دارد و ناگزیر باید استراتژی اقتصادی فرانسه از نو بازبینی شود و با جهانی که با تغییرات اساسی روبروست هماهنگ گردد. راه دشواری در پیش روست اما اولین گام که تغییر ریاست جمهور بود، به خوبی انجام پذیرفت.

سارکوزی به تاریخ پیوست و در کنار مادام تاچر، رونالد ریگان، جورج دبلیو بوش و برلوسکونی قرار گرفت. نماد لحظه معینی از تاریخ
 

پرونده «انتخابات ریاست جمهوری فرانسه 2012» در انسان شناسی و فرهنگ
http://anthropology.ir/node/13406

 

 

 

دوست و همکار گرامی


چنانکه از ​فعالیت های داوطلبانه کانون ​«انسان شناسی و فرهنگ» و ​مطالب منتشر شده​ در سایت آن​ ​بهره می برید و انتشار آزاد این اطلاعات ​و استمرار این فعالیت ها را مفید می دانید، لطفا در نظر داشته باشید که در کنار همکاری علمی، نیاز به کمک مالی همه همکاران و علاقمندان نیز وجود دارد. کمک های مالی شما حتی در مبالغ بسیار اندک، می توانند کمک موثری برای ما باشند.

لطفا کمک های خود را به حساب زیر واریز کنید و در صورت دلخواه با ایمیل به ما اطلاع دهید.

شماره حساب بانک ملت: 117360766


شماره شبا: IR98 0120 0000 0000 0117 3607 66


شماره کارت: 7634-4916-3372-6104


به نام آقای رضا رجبی