در انتظار پایان جهان؟

مرضیه جعفری

هر نفس نو می شود دنیا، و ما / بی خبر از نو شدن اندر بقا
ساعت هایی که سپری می شود، ساعت های آخرین روزهای سال 2011 و ورود به سال 2012 میلادی است؛ سالی که پیش از آن که به آن برسیم و آغاز شود خبرها و پیشگویی هایی مبنی بر اتمام جهان در این سال آن را پوشش داده و آکنده اند. پیشگویی هایی که در بهترین نمونه می توان آن را در فیلم داستانی 2012 ساخته‌ی رولان امریچ دید و ریشه ی آن را تا سالیان سال به عقب و به تمدنی به نام تمدن "مایا" و نظام تاریخ گذاری و تقویمی آن بازگرداند؛ تمدنی که در ویرانگری ای توسط فاتحان اسپانیایی و در کنار تمدن های دیگری چون آزتک و اینکا ، جز نشانه ها، آثار و نمادهایی ، از بین رفت. در تقویم تمدن مایا سال 2012، سالی است که جهان به انتهای دوره ی پنجم خود خواهد رسید. اما آیا این پیش گویی درست خواهد بود؟ و جهان با یک اتفاق منحصر به فرد و متحول کننده آن هم در شرایطی که هر روز یک رویداد جدید به صفحه هات بی شمار رسانه ای افزوده می شود رو به رو خواهد شد؟
اگر بخواهیم به سال هایی کمی عقب تر بازگردیم در بسیاری از تاریخ ها نیز با پیش گویی هایی در قالب فیلم، خبر، افسانه و... مبنی بر اتمام جهان رو به رو می شویم که تا به امروز به واقعیت بدل نشده اند و امروز در آستانه ی ورود به سال 2012 با یک پیش گویی دیگر رو به رو هستیم. اما، امسال نیز می تواند هم چون سالیان پیش، پیش گویی ها را از سر بگذراند و در تاریخی رو به جلو به اتمام برسد. سالی که پس از فتح تمدن مایا، جهانِ اکنون در نقطه ای قرار دارد که مردمان آن در پشت سر خود بارها و بارها فتح ها و ویران گری های بیشمار دیگری را برای گریز از "نابودی خود"   در شکل ها و قالب های متفاوت انسانی و جانوری و گیاهی تجربه کرده اند. سالی که پس از فتح تمدن مایا، هم چنان فتح های دیگری به اشکال نو تر و خودخواسته تری پس از انقلاب مدرن به سمت فرهنگ ها و اندیشه های متفاوت "دیگری" حمله برده اند و جهان را با وضعیتی رو به رو ساخته اند که مملوء از "پایان" ها و "به اتمام رسیدن" حیات هایی است که امروز از آن جز زمین و حیاتی تخریب شده باقی نمانده است.
از این رو اتمام جهان در تقویم و اسطوره ی مایاها در سال 2012 می تواند به نوعی نمادی از به پایان رسیدن جهان پس از دوره ی دیگری از حیات نادرست انسان در این جهان باشد که در دوره ی جدید نیازمند بازنگری و بازآفرینی برای حیاتی دیگرگون و به دور از نابودی است و نیز می تواند نمادی از انتقام گیری زمان و تاریخ تمدن های از بین رفته از جهانی باشد که سبک سرانه، بدون آینده نگری و متوهمانه به سوی حیاتی جاودانه در حرکت است؛ جاودانگی ای که هیچگاه به دست نیامده و هیچگاه به دست نخواهد آمد.
امید است، اگر پایانی در کار است، پایان ابعاد پلید و به دور از حیات واقعی این جهان و پایان فتح ها، جنگ ها، رنج ها و بی خردی ها باشد. جهان و اندیشه ای نو، از آن گونه که این نوئی همگام با طبیعت و تمدن و اندیشه باشد. امید است، هرچند امیدی واهی...!
::

پیوند:
http://www.greatdreams.com/2012.htm
 

دوست و همکار گرامی


چنانکه از ​فعالیت های داوطلبانه کانون ​«انسان شناسی و فرهنگ» و ​مطالب منتشر شده​ در سایت آن​ ​بهره می برید و انتشار آزاد این اطلاعات ​و استمرار این فعالیت ها را مفید می دانید، لطفا در نظر داشته باشید که در کنار همکاری علمی، نیاز به کمک مالی همه همکاران و علاقمندان نیز وجود دارد. کمک های مالی شما حتی در مبالغ بسیار اندک، می توانند کمک موثری برای ما باشند.

لطفا کمک های خود را به حساب زیر واریز کنید و در صورت دلخواه با ایمیل به ما اطلاع دهید.

شماره حساب بانک ملت: 117360766


شماره شبا: IR98 0120 0000 0000 0117 3607 66


شماره کارت: 7634-4916-3372-6104


به نام آقای رضا رجبی

نویسنده

جعفری، مرضیه

مطالب نویسنده